Caroline Louise Dudley (10 czerwca 1857 – 13 listopada 1937), znana zawodowo jako Mrs. Leslie Carter , była amerykańską aktorką kina niemego i teatru, która zdobyła sławę na Broadwayu dzięki współpracy z impresario Davidem Belasco . Była piękną i pełną życia artystką o uderzająco rudych włosach, znaną jako „Amerykańska Sarah Bernhardt ”. Występowała pod nazwiskiem po mężu, Mrs. Leslie Carter, którego używała nawet po rozwodzie.

Wczesne życie

Caroline Dudley urodziła się w Lexington w stanie Kentucky . Dokładna data nie jest znana, ale badania wskazują na rok 1857. Jej ojciec, Orson Dudley, był zamożnym hurtownikiem towarów suchych, który zapewnił córce wszelkie korzyści, jakie dawały pieniądze. Jej matką była była Catherine Dudley. Dudley spędziła większość dzieciństwa w Dayton w stanie Ohio . Od najmłodszych lat marzyła o karierze scenicznej, ale nie udało jej się to przed ślubem.

W 1880 roku Caroline wyszła za mąż za prawnika Lesliego Cartera. Mieli jedno dziecko, syna Dudleya Cartera. W 1887 roku złożyła pozew o rozwód z powodu napaści fizycznej i porzucenia. Jednak w 1889 roku pan Carter uzyskał rozwód, powołując aktora H. Kyrle'a Bellewa jako współpozwanego. Jej syn, Dudley, zdecydował się zamieszkać z matką i w rezultacie został usunięty z testamentu ojca. Złożenie pozwu i jego wynik stały się skandalem i zostały opisane przez ówczesną prasę.

Kariera

Jej późniejsza kariera teatralna okazała się sukcesem. Współpraca z impresario broadwayowskim Davidem Belasco przyniosła jej wielką sławę teatralną. Jej pierwszym sukcesem była rola głównej bohaterki w sztuce „The Heart of Maryland” (1895), której akcja rozgrywa się w czasie wojny secesyjnej. Sztuka odniosła ogromny sukces. W tej sztuce nosiła perukę z sześciostopowymi włosami. Jej największą rolą była huśtawka na dzwonnicy, z dłońmi ściskającymi serce dzwonu, by zapobiec dzwonieniu ogromnego dzwonu oznajmiającego godzinę policyjną . Rozkołysanie się pani Carter 10 metrów nad sceną, z wachlarzami zza sceny, które unosiły jej długie, karmazynowe włosy, wywołało wiwaty nowojorskiej publiczności.

Jeszcze większe sukcesy przyniosły jej filmy „Zaza” (1898) i „Madame Du Barry” (1901).

W lipcu 1906 roku poślubiła aktora Williama Louisa Payne'a (1875 – 17 sierpnia 1955). Często był jej głównym aktorem na scenie, a później zarządzał jej interesami. Adoptowali córkę, Mary Carter Payne. Po drugim małżeństwie zerwała z Belasco i porzuciła Broadway na rzecz wodewilu .

W 1915 roku pionierski producent George Kleine zatrudnił ją do odtworzenia Madame Du Barry na potrzeby filmu. Następnie nakręciła ekranizację swojego pierwszego sukcesu, melodramatu o wojnie secesyjnej „The Heart of Maryland” . Żaden z filmów nie odniósł sukcesu. Ostatnim teatralnym hitem Carter była komedia salonowa Somerseta Maughama „The Circle ” (1921), w której partnerował John Drew .

Carter powróciła do wodewilu. W 1926 roku została zwolniona podczas próby w „The Shanghai Gesture” , w której obsadzono ją w roli Matki Boskiej. Ponieważ posiadała połowę udziałów w przedstawieniu, które odniosło sukces na Broadwayu, otrzymywała połowę tantiem. Wystąpiła w wersji objazdowej przedstawienia po jego nowojorskiej premierze.

Późniejsze lata

Carter przeszła na emeryturę w Kalifornii, ale w 1935 roku powróciła na ekran dwukrotnie, najpierw jako żona George'a F. Mariona w westernie Zane'a Greya „ Zagadka Gór Skalistych ” (znanym również jako „The Fighting Westerner ”) z Randolphem Scottem w roli głównej . Następnie zagrała niewielką rolę w filmie „Becky Sharp” z Miriam Hopkins w roli głównej .

Zmarła w 1937 roku w Santa Monica w Kalifornii z powodu choroby serca. Została pochowana na cmentarzu Woodland w Dayton w stanie Ohio, w grobowcu rodzinnym, obok swojego drugiego męża, syna Dudleya i kilku innych członków rodziny Dudley i Payne.

Dziedzictwo

Dominacja Carter w świecie teatralnym została sfabularyzowana w filmie „Dama o rudych włosach ” (1940), w którym wcieliła się w nią Miriam Hopkins. Claude Rains wcielił się w postać Davida Belasco. Jej drugi mąż, Louis Payne, był doradcą technicznym przy filmie. Louis Payne zmarł w 1955 roku w Motion Picture Country Home .

Duch

Jej duch podobno nawiedza Teatr Republic, gdzie rozpoczęła swoją karierę. Jeśli coś pójdzie nie tak za kulisami, pracownicy i zespoły gościnne Teatru Nowego Zwycięstwa twierdzą, że nawiedza ich duch pani Leslie Carter.