Zrealizowana w roku 1981 przez Lilianę Cavani adaptacja powieści Curzio Malaparte - włoskiego pisarza i dziennikarza - zwolennika, później przeciwnika faszyzmu, korespondenta wojennego podczas II Wojny Światowej. Neapol, rok 1943 - tuż po wyzwoleniu miasta przez wojska amerykańskie - dramatyczne spotkanie zwycięzców i zwyciężonych... Szerzy się prostytucja; matki, za parę groszy, oferują żołnierzom swoje córki; niemieccy jeńcy sprzedają wszystko, co im jeszcze pozostało, również siebie... Wstrząsający obraz tragicznych skutków wojny w świadomości ludzi, a także przeciwstawienie sobie dwóch jakże różnych cywilizacji i kultur - anglosaskiej i łacińskiej.

Na ekranie widzimy przygotowującą się do koncertu grupę muzyków, którzy pomimo poważnych różnic w ocenie roli swojej i znaczenia swojego instrumentu w zespole, muszą pokonać własną skłonność do wybujałego indywidualizmu. Podporządkowanie się  dyrygentowi (Balduin Baas) jest warunkiem koniecznym, żeby w miejsce nieuporządkowanej kakofonii popłynęła piękna, harmonijna fraza.

Film jest zbiorem epizodów, których akcja rozgrywa się na prowincji w przedwojennych Włoszech.

W czasie I wojny światowej żołnierze generała Leone, po zdobyciu istotnego szczytu strategicznego, pomimo licznych strat otrzymują rozkaz, aby go opuścić, a następnie ponownie otrzymują zlecenie zdobycia szczytu. Zmęczeni żołnierze organizują protest. Generał Leone nakazuje wyniszczenie. Nawet dwóch oficerów Ottolenghi i Sassu nie będą w stanie uniknąć niepotrzebnego rozlewu krwi.

W świecie przyszłości króluje wszechwładna telewizja, która wyparła słowo pisane. Wojen już nie ma. Wentylem dla krwiożerczych instynktów stała się w pełni legalna międzynarodowa gra Wielkie Polowanie. Jej uczestnicy biorą udział w polowaniach na człowieka: w pięciu - jako myśliwi i w pięciu - jako tropiona zwierzyna. Myśliwy wie wszystko o swojej ofierze, wytypowanej przez komputer. Ofiara nie zna myśliwego, ale, zachowując cały czas czujność, może go odkryć i zabić.