Wałentyn Sylwestrow to ukraiński kompozytor, wybitna postać współczesnej muzyki klasycznej. Jego utwory wybrzmiewają w filmach, w szczególności Francoisa Ozona i Kiry Muratowej, a także stanowią integralną część repertuaru czołowych orkiestr świata. Kompozytor był nawet dwukrotnie nominowany do nagrody Grammy, jednak mimo że jest doceniany przez najlepszych światowych specjalistów od muzyki, wciąż pozostaje tajemnicą dla szerokiej publiczności. Film w reżyserii jednego z czołowych ukraińskich dokumentalistów Serhija Bukowskiego to hołd, obserwacja, spowiedź, a przede wszystkim historia wielkiego talentu osadzona na tle niepewnych czasów.

Fabryka. Kobiety dźwigają sterty ciężkich cegieł, metalowych sztab. Ustawiają je mozolnie w piramidy, wracają po kolejne ciężary. Mężczyźni wypalają stalowe pręty w wielkich piecach. Jak to często bywa w filmach Siergieja Łoźnicy, nie pada ani jedno słowo. "Mówią” wyłącznie obrazy, pokazujące w długich ujęciach ciężką, monotonną pracę. W industrialnej przestrzeni ludzie przypominają części maszyn, a zardzewiałe maszyny wyglądają jak steampunkowe dekoracje. To drugi film, który Łoźnica nakręcił w kolorze. I pierwszy, w którym kolor z niezwykłą intensywnością wykorzystał jako środek ekspresji. Snopy iskier, plamy buchającego ognia nadają fabrycznej hali charakteru swoistego piekła.