Włoska aktorka charakterystyczna, która największą popularność zdobyła w drugiej połowie lat 60. i na początku lat 70. Stała się jedną z rozpoznawalnych twarzy włoskiego kina gatunkowego, występując głównie w kultowych spaghetti westernach, kryminałach (poliziotteschi) oraz komediach. W spaghetti westernach Silvana Bacci pojawiała się najczęściej, grając wyraziste role barmanek, Meksykanek czy wyemancypowanych kobiet pogranicza:
Django (1966) – jeden z najważniejszych i najbardziej krwawych westernów w historii kina w reżyserii Sergio Corbucciego. Bacci zagrała w nim meksykańską dziewczynę z salonu (Mexican Saloon Girl),
Dobry, zły i brzydki (1966) – arcydzieło Sergio Leone. Aktorka pojawiła się w nim w małej, epizodycznej roli,
Colorado (The Big Gundown, 1966) – uznawany za jeden z najlepszych politycznych westernów tamtej ery w rezenzji MUBI. Zagrała u boku gwiazd takich jak Lee Van Cleef i Tomas Milian,
Texas, adio (1966) – kolejny klasyk gatunku, w którym główną rolę zagrał Franco Nero,
Sentencja śmierci (Death Sentence, 1968) – mroczny, psychologiczny western o zemście z klimatyczną ścieżką dźwiękową.
Kryminały i Filmy Sensacyjne:
Nietykalny (Machine Gun McCain, 1969) – kultowy włoski dramat gangsterski w reżyserii Giuliano Montaldo. Bacci zagrała tam u boku takich ikon kina jak John Cassavetes, Britt Ekland oraz Peter Falk.
Komedie i Dramaty:
Jak ukradliśmy bombę atomową (Come rubammo la bomba atomica, 1967) – zwariowana włoska komedia szpiegowska parodiująca filmy o Jamesie Bondzie, wyreżyserowana przez mistrza horroru Lucio Fulciego,
Il caso Raoul (1975) – niszowy, włoski dramat psychologiczny. Był to jeden z ostatnich filmów w jej karierze przed wycofaniem się z przemysłu filmowego.