Hamid przyłącza się do tajnej grupy namierzającej uciekających przywódców syryjskiego reżimu. Jego misja prowadzi go do Strasburga, gdzie ściga swojego dawnego oprawcę.

Po obfitującej w perypetie podróży, prowadzącej między innymi przez Polskę, Aleksiej przedostaje się z rodzinnej Białorusi do Francji. Wstępuje do Legii Cudzoziemskiej i jako jej żołnierz zatraca się w opętańczym tańcu, w którym do głosu dochodzą wyrzuty sumienia i porzucone marzenia.

Od tego, co przed początkiem do tego, co po końcu ewolucji i wymierania z punktu widzenia skał i różnych przyszłych innych. Geobiosfera jest przedstawiana jako miejsce ewolucyjnych możliwości, gdzie ludzie znikają, ale życie trwa. Film jest inspirowany przez dwie nowele J.-H. Rosny (wspólny pseudonim belgijskich braci Boex, którzy pisali science-fiction, zanim stał się on gatunkiem). Film podejmuje ich pluralistyczną wizję ewolucji, w której wyobrażanie sobie prehistorii jest nierozerwalnie związane z wyobrażaniem sobie przyszłości. Kluczowe były również pisma Rogera Caillois na temat kamieni, "Hour of the Star" Clarice Lispector, teoria ewolucji minerałów Roberta Hazena, teoria symbiozy Lynn Margulis, wielogatunkowe scenariusze Donny Haraway, badania Hazel Barton nad mikrobami jaskiniowymi oraz przemyślenia na temat umiejętności czytania i pisania na czas Marci Bjørnerud. W ten, czy inny sposób wszyscy ci myśliciele starali się wyprzeć ludzkość i ludzki rozum z centrum procesów ewolucyjnych. Kręgosłup filmu tworzą cytaty z noweli Rosny i wywiady z Bjørnerud. Jej kotwicą są kamienie. Ufamy kamieniowi jako archiwum, ale równie dobrze możemy pisać na wodzie. W końcu to cząstki, które pozostają.

W tym enigmatycznym portrecie silnie związanej ze sobą rodziny letnie uroczystości w portugalskiej wiosce są przesiąknięte atmosferą zmysłowości i przemocy.

Trzynastoletni Ady mieszka wraz ze swoim ojcem we Francji. Sprawia wiele kłopotów. Dlatego ojciec postanawia wysłać go do rodziny mieszkającej w Burkinie Faso. Na miejscu chłopak zderzy się z zupełnie nieznaną sobie rzeczywistością. To, co wydawało się wakacyjnym wyjazdem, przerodzi się w pasmo nieszczęść, gdy wuj będzie próbował twardą ręką wychować upartego Ady’ego. Ale to nie ciężka praca czy surowe zwyczaje nauczą chłopaka pokory. Prawdziwą lekcję życia da mu miłość najbliższych i odkrywanie miejsca, które nazwać można domem.