30-letni Val Xavier, niespokojny duch, który od 15-tego roku życia zarabiał jako gitarzysta w nocnych klubach, przyjeżdża do małego miasteczka w stanie Missisipi. Miła żona szeryfa, Vee Talbot, oferuje mu nocleg w akurat wolnej celi miejscowego aresztu a także załatwia pracę w miejscowym sklepie. Val ma pomagać właścicielce, Lady Torrance, w zastępstwie jej złożonego ciężką chorobą męża. Stopniowo między obojgiem rodzi się uczucie, zazdrośnie obserwowane przez Carol, nimfomankę, dziewczynę z najlepszej rodziny w miasteczku. Kiedy o romansie dowiaduje się Jabe, mąż Lady Torrance, tragedia jest nieunikniona. Wielu pisarzy ma na swoim biurku rękopis, nad którym stale pracuje, zmieniając wątki i fragmenty, by uchwycić to, co najbardziej ulotne - wspomnienie młodości. Podobnie było w przypadku Tennessee Williamsa, którego sztuka "Battle of Angels", wystawiona w 1939 roku, pojawiła się, przerobiona, ponownie na deskach teatralnych Broadway'u jako "Orpheus Descending", by w końcu znaleźć się na ekranie jako duszna, mroczna wizja amerykańskiego Południa, w filmie "Jak ptaki bez gniazd". Jednak w zamyśle reżysera nie miał to być tylko powrót do wspomnień. Sidney Lumet pragnął nadać swoim bohaterom wymiar bardziej uniwersalny. Dlatego zdecydował się na realizację zdjęć w Nowym Jorku, by tu, tworząc serię obrazów odnoszących się do mitologii, a jednocześnie zawierających się w granicach literackiego pierwowzoru, stworzyć wspaniały, głęboko humanistyczny i pełen żaru film, obraz stworzonego przez ludzi piekła na ziemi. Jego atmosferę podkreśla dodatkowo znakomita muzyka i zdjęcia, a także kreacje aktorskie.  [Filmoteka Narodowa]

Pochodząca z Sycylii Serafina Delle Rose mieszka w amerykańskim miasteczku. Jej mąż, kierowca ciężarówki, ginie w trakcie strzelaniny, podczas przewożenia lewego towaru. Serafina cierpi, ale potem dowiaduje się, że mąż ją oszukiwał. Całą swoją miłość przelewa zatem na 15-letnią córkę, Rosę. Chciałaby uchronić ją przed złym życiem. Po jakimś czasie wokół Rosy zaczyna kręcić się Alvaro. On też jest kierowcą ciężarówki i też - jak niegdyś mąż Serafiny - daje sobie wytatuować na piersi różę...Film zdobył osiem nominacji do Oskara w kategoriach :najlepszy film, muzyka, montaż, kostiumy, zdjęcia, dekoracje oraz najlepsza aktorka. Nagrodę otrzymali dekoratorzy, autor zdjęć oraz aktorka Anna Magnani.