Szesnastoletnia Kurdyjka, ucieka z rodziną z Iraku i trafia na polsko-białoruską granicę, gdzie traci matkę i musi szybko dorosnąć, by zaopiekować się rodziną. W obozie dla uchodźców zmaga się z traumą, marząc o studiach prawniczych.

Imad jest Syryjczykiem, który od kilkudziesięciu lat mieszka w Warszawie - tu założył rodzinę i prowadzi biznes gastronomiczny. Pomimo przywiązania do Polski, nieustannie czuje się zawieszony pomiędzy dwoma światami. Czy uda mu się ziścić sen o powrocie do kraju urodzenia? Punktem wyjścia filmu jest wyprawa pomocowa do Syrii, którą w 2013 roku organizuje bohater. W drodze towarzyszy mu dwójka nastoletnich dzieci, dla których ta podróż jest okazją do wzmocnienia więzi z krajem pochodzenia ich ojca. Karetką pogotowia, która ma być darem dla syryjskich rebeliantów, wyruszają do targanego wojną kraju przodków.

Co roku w Polsce w pieczy zastępczej przebywa ponad 70 tysięcy dzieci i młodzieży. Zdecydowana większość z nich ma żyjących rodziców - niewydolnych, pogrążonych w nałogach. Film pokazuje pierwsze lata samodzielności Marietty, Michała i Ani: młodych osób, które przebywały w domach dziecka. Jest wzruszającą i refleksyjną balladą o błędach, których nie da się uniknąć i wielkiej wierze w siłę miłości. Bohaterowie są pełni nadziei, że im się uda. Marietta otrzymuje własne mieszkanie. Po dzieciństwie spędzonym na tułaczce po ośrodkach pomocy to dla niej moment symboliczny. Największym marzeniem Michała jest poznanie dziewczyny i założenie rodziny, ale wciąż dostaje kosza. Ania walczy o odzyskanie córeczek, które zostały umieszczone w rodzinie zastępczej. Bez nachalnego komentarza film stawia widza przed faktami z życia bohaterów, pokazując ich codzienność, rozmowy z przyjaciółmi, wzruszające momenty. Zadaje pytanie - czy można się wyrwać z zaklętego kręgu złego dzieciństwa?