Tytułowy bohater filmu Omkara (Ajay Devgan) to przywódca jednej z partii i startuje w lokalnych wyborach. W związku z tym musi przekazać komuś swoje stanowisko. Ku zaskoczeniu wszystkich wybiera on Kesu (Viveik Oberoi). Langda (Saif Ali Khan) główny kandydat na to stanowisko czuje się oszukany. Knuje więc intrygę, która ma udowodnić Omkarze jak bardzo się mylił. Aby osiągnąć swój cel wplątuje w to jego ukochaną – Dolly (Kareena Kapoor).

Nanhe to samozwańczy król wielbłądzich jeźdźców w całym Jaisalmer. Od lat przyjaźni się z aktorem Bobbym. Dzięki jego wsparciu i cennym poradom udaje mu się pokonać wszelkie przeciwności losu.

Dwóch mężczyzn dowiaduje się, że są rodzonymi braćmi. Generuje to konflikt na tle rodzinnym, ale również pozwala zbliżyć ich do siebie i wzajemnie sobie pomóc.

Delhi. Zgiełk wielkiego miasta. Ciasnota uliczki, na której sprzedawczyni zachwala swoje kwiaty, trębacz służy swoją muzyką świeżo poślubionym parom, a młody mężczyzna Ankush (Abhay Deol) zarabia na życie pobierając 200 rupii opłaty za bycie świadkiem małżeństw zawieranych w urzędzie stanu cywilnego. Zdawkowość tych ślubów bez oprawy radości licznej rodziny. Ludzie, którzy żyją z tego, że dodają im szybko trochę blasku uśmiechem opłaconego świadka, muzyką trąbki, kwiatami ze straganu.

Pewnego dnia Ankush dostrzegłszy kolejną panną młodą podbiega do niej proponując jej swoje usługi świadka. Dziewczyna czeka na narzeczonego. Mija cały dzień. Ankush złożył swój podpis na wielu aktach ślubnych, wielokrotnie wypłacono mu 200 rupii, a dziewczyna wciąż czeka naprzeciwko urzędu patrząc na kolejne poślubione pary. Coraz smutniejsza, milcząca, zgaszona, absurdalna w swoim ślubnym stroju. Nadchodzi wieczór i Ankush zdawkowo dopytuje się o jej sytuację. Czuje się zmuszony zaopiekować się nieznającą nikogo w Delhi dziewczyną. Obca osoba , na której chciał tylko zarobić, przestaje być kimś anonimowym. Jest już coraz bliższą mu dziewczyną o imieniu Megha (Soha Ali Khan). Otoczony niesmacznymi żartami innych mężczyzn troszczy się o nią z szacunkiem i delikatnością organizując jej nocleg i załatwiając pracę w prowadzonym przez księdza domu starców. Bezradna zrozpaczona Megha z czasem okazuje coraz więcej życzliwości Ankushowi. Rośnie w niej sympatia do niego jako jedynego w Delhi przyjaciela, człowieka, który sprawdził się w najtrudniejszej dla niej sytuacji. Ta przyjaźń rodzi nadzieje Ankusha na miłość. Dla Meghy zmienia on swoje życie. Przestaje pracować na ulicy jako płatny świadek ślubów. Dostaje pracę w banku. Awansuje.

Po śmierci żony Raj (Jackie Shroff) musi nauczyć się jak być nie tylko ojcem, ale również matką i przyjacielem, dla swoich trzech dorosłych córek. Postanawia znaleźć dla nich odpowiednich mężów, by były zawsze szczęśliwe i stworzyły kochające rodziny. Aranżuje małżeństwo Avantiki (Avni Vasa), niechętnie natomiast zgadza się na ślub Sanii (Himani Rawat) z ukochanym ze studiów. Kłopoty rodzinne córki utwierdzają go w przekonaniu, że tylko aranżowane małżeństwa mają szansę przetrwania i pragnie takiego dla najmłodszej Ishy (Kareena Kapoor). Nie zdaje sobie jednak sprawy, że jest ona zakochana z wzajemnością w przyjacielu rodziny – Ronicie (Hrithik Roshan), któremu Raj również aranżuje małżeństwo z dziedziczką fortuny Monishką (Kiran Rathod). Zaczyna się przedziwna gra, w której ważą się losy trzech rodzin.

Vishal (Ajay Devgan) znajduje idealny apartament do zamieszkania z żoną, Swati (Urmila Matondakar). Lecz przed kupnem dowiaduje się od pośrednika, że w tym miejscu popełniła samobójstwo młoda kobieta o imieniu Manjeet. Dla Vishala nie stanowi to przeszkody, jednak nie dzieli się tą informacją ze Swati. W nowym mieszkaniu żonę Vishala zaczynają prześladować koszmary przekraczające granice między snem a jawą, w których pojawia się Manjeet...

Delhi. Zgiełk wielkiego miasta. Ciasnota uliczki, na której sprzedawczyni zachwala swoje kwiaty, trębacz służy swoją muzyką świeżo poślubionym parom, a młody mężczyzna Ankush (Abhay Deol) zarabia na życie pobierając 200 rupii opłaty za bycie świadkiem małżeństw zawieranych w urzędzie stanu cywilnego. Zdawkowość tych ślubów bez oprawy radości licznej rodziny. Ludzie, którzy żyją z tego, że dodają im szybko trochę blasku uśmiechem opłaconego świadka, muzyką trąbki, kwiatami ze straganu.

Pewnego dnia Ankush dostrzegłszy kolejną panną młodą podbiega do niej proponując jej swoje usługi świadka. Dziewczyna czeka na narzeczonego. Mija cały dzień. Ankush złożył swój podpis na wielu aktach ślubnych, wielokrotnie wypłacono mu 200 rupii, a dziewczyna wciąż czeka naprzeciwko urzędu patrząc na kolejne poślubione pary. Coraz smutniejsza, milcząca, zgaszona, absurdalna w swoim ślubnym stroju. Nadchodzi wieczór i Ankush zdawkowo dopytuje się o jej sytuację. Czuje się zmuszony zaopiekować się nieznającą nikogo w Delhi dziewczyną. Obca osoba , na której chciał tylko zarobić, przestaje być kimś anonimowym. Jest już coraz bliższą mu dziewczyną o imieniu Megha (Soha Ali Khan). Otoczony niesmacznymi żartami innych mężczyzn troszczy się o nią z szacunkiem i delikatnością organizując jej nocleg i załatwiając pracę w prowadzonym przez księdza domu starców. Bezradna zrozpaczona Megha z czasem okazuje coraz więcej życzliwości Ankushowi. Rośnie w niej sympatia do niego jako jedynego w Delhi przyjaciela, człowieka, który sprawdził się w najtrudniejszej dla niej sytuacji. Ta przyjaźń rodzi nadzieje Ankusha na miłość. Dla Meghy zmienia on swoje życie. Przestaje pracować na ulicy jako płatny świadek ślubów. Dostaje pracę w banku. Awansuje.