Konstrukcja filmu przypomina nieco patchwork. Jest tu kilka pozornie niezwiązanych ze sobą epizodów, każdy opowiada historię innego człowieka. W finale okazuje się, że jednak losy tych wszystkich osób od siebie zależą i cic ludzie są w jakich sposób powiazani.
Świetny jest motyw zdjęć Augiego. Gdy oglądamy jego album, najpierw zaczynamy się śmiać, bo wszystkie zfdjęcia wydają się takie same, jednak po chwili zauważamy, że na tych wszystkich zdjęciach są ludzie, którzy dla kogośc coś znaczą i są bardzo ważni.