31 października zbliża się wielkimi krokami, coraz silniejszym zainteresowaniem wśród widzów cieszą się więc horrory związane ze świętem halloween. „Hayride 2” Terrona R. Parsonsa swoją premierę odnotował w marcu, kompletnie bez echa. Nie ma się czemu dziwić: jest sequelem nakręconego za sześćdziesiąt tysięcy dolarów indie slashera. To jednak film nie tyle nie wart uwagi, co nie potrafiący sobie na uwagę zapracować. Parsons wie co nieco o kinie grozy, jak i o filmotwórstwie w ogóle. „Hayride 2” rozpoczyna się solidnie, momentami pięknie kadrując miejsce wydarzeń. Osadzając akcję w chłodnym, niewyremontowanym szpitalu, reżyser nawiązuje do klasyki gatunku. Następnie umiejętnie buduje napięcie i niepokoi scenami ucieczek ofiar przed mordercą. Jest upiornie, ale i odpowiednio krwawo. Czar pryska wraz z opuszczeniem przez kamerę lecznicy. Zbyt wiele czasu poświęcono niepotrzebnym flashbackom z prequelu, a kolejne wydarzenia dociągnięto do mety w ślamazarnym tempie. Pomimo obiecującego startu i kompetencji reżysera, „Hayride 2” okazał się horrorem przegadanym i przydługim.

h t t p : / / hisnameisdeath . wordpress . com/2015/10/11/krotka-pilka-hayride-2/ (spacje!)