Młody mężczyzna podąża samotnie ciemnymi uliczkami. Niebezpieczeństwo zdaje się wisieć w powietrzu. Bohater zatrzymuje się na herbatę w ulicznym kiosku. Na jednej ławce spotykają się trzy postacie, które uosabiają trzy przeciwstawne podejścia do rzeczywistości i społecznej ideologii. Abanoub Nabil kreuje film na wzór alegorii – każda z postaci podąża w innym kierunku, a towarzyszący im mrok można interpretować jako zagubienie kraju, który wciąż kształtuje swoją nową tożsamość.