Kokuho Opinie

plakat filmu Kokuho

Agatonik

8

Wizualnie zachwycający i bardzo dobrze zagrany film, który pozwolił mi przynajmniej trochę zrozumieć, czym jest teatr kabuki. Ciekawie pokazano relację głównych bohaterów, która łączy w sobie braterskie wsparcie z trudną, wzajemną rywalizacją. Wszystko to składa się na opowieść nie tylko o samym teatrze, ale przede wszystkim o całkowitym oddaniu własnej tożsamości na rzecz sztuki i o tym, jak wysoką cenę płaci się za dążenie do doskonałości.

julian_vid

Julian Marcinów

8

O poświęceniu dla sztuki, ślepej pogoni za wielkością oraz destrukcji, jaką niesie... dla artysty oraz jego najbliższych. Przepiękne sceny teatru kabuki, chemia między głównymi postaciami wspaniała. Dodatkowy plus za mrowie naprawdę imponujących detali oraz subtelne odwołania do kilku nieoczywistych klasyków kina gangsterskiego. Osoby, które nie interesują się za bardzo kulturą Japonii i teatrem mogą śmiało odjąć od tej oceny oczko lub dwa - dla nich będzie ciut za długo i rozwleczenie.

bonnieblue

9

"Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?"

filmoradar

Łukasz Mańkowski

7

W skali japońskiego kina to współczesny ewenement; zarobił gigantyczne sumy, mimo że nikt nie wie, jak to się stało. Realizacyjnie -- imponujący pod kątem aktorskiego warsztatu, fascynujący w swoim wejrzeniu w tkankę artystycznych dążeń, które tlą się pod piękna maską aktorskich kłamstw. Kilka skrótów i emocjonalnych uproszczeń, ale i tak jest to pewnie jedna z tych rzeczy z japońskiego kina, które znajdzie swoje miejsce w erze prześcigania się o efekt soft power. Kabuki było filmowo sexy w latach 60., Lee Sang-il przywrócił element tej magii.

CarduelisNightmare

Kamil Szczygieł

8

Największe zaskoczenie: sceny teatru kabuki zaangażowały mnie mocniej niż linia fabularna filmu. Japońska produkcja trochę zgrywa się w mojej głowie z Hamnetem, ale jest mniej skondensowana emocjonalnie, a przy tym bardziej spektakularna.

Innna

8

Nawet dla osób z ograniczoną wiedzą o kabuki, będzie to piękna opowieść o starciu z wyzwaniami sztuki. Opowieść o talencie i powinności, o tym, jak sztuka uwodzi, ale też i przeklina, rujnując życia. Plus piękne kostiumy i zdjęcia.

Geralt90

Latarnik Popkultury

8

Wzloty i upadki ukazane językiem kultury kabuki; opowieść o zachłyśnięciu się showbiznesem oraz zacieraniu granic między honorem a hańbą. Powinien zgarnąć wszelkie możliwe nagrody za kostiumy, scenografię i charakteryzację.

assamitia

10

Na początku nie zrozumiałam czemu jest tak niska średnia. A potem poczytałam komentarze i zrozumiałam, że większość oglądała bez jakiejkolwiek znajomości tematu. To tak jakby z ulicy trafiali do opery - "za długie", "nudne", "nic nie zrozumiałem". Film jest wspaniały, barwny, trzymający w napięciu. Nigdy nie widziałam kabuki i jestem wdzięczna, że taki film powstał, bo przybliżył mi ten mały świat po drugiej stronie ziemi.

Pauleene

8

Paweł Guszkowski

7

Po obejrzeniu sceny otwierającej byłem przekonany, że to będzie też film o yakuzie, a nie tylko o teatrze kabuki... Ale na pewno nie mogę powiedzieć, że się rozczarowałem. Wciągająca, rozpisana na lata (choć metraż nieco męczacy) historia rywalizacji, braterstwa i poświęcenia w imię sztuki, wypełniona licznymi fragmentami scen teatru kabuki, intrygująco odmiennego od europejskiej tradycji teatralnej.

Bardelotto

8

Epickie japońskie kino. Olbrzymi zastrzyk tamtejszej kultury, opakowane w znakomitą scenografię, kostiumy i muzykę. Świetna charakteryzacja, coś innego więc zasłużona nominacja!!!

PatryczeeK

8

Uwielbiam kiedy filmy uczą pewnego wycinka kulturowego danego kraju. Najbardziej urzekł mnie kontrast między sztywnymi, niemal nieludzkimi konwencjami teatru a buzującymi emocjami dwóch dorastających bohaterów. Charakteryzacje są oszałamiające. Jest stanowczo za długi, jednak warto dać mu szansę.

sebekm7

8

Przepiękny wizualny od pierwszych scen. Kolory i maga teatru kabuki czarują i są niewątpliwie mocnym trzonem, na którym opiera się cała historia. Nie wiem czy nawet bym nie skłaniał się tutaj by dać twórcą tego oscara za make up bo jest genialny. A jeszcze prezentacja jego tworzenia jest tutaj wartością dodaną. Fabularnie jest równie dobrze. Całość jest nie tylko emocjonalną podróżą dwojga przyjaciół ale również stanowi niezłą pigułkę obrazu pewnej części współczesnej historii Japonii. Jak i dostajemy przekrój pewnego wycinku tamtejszego społeczeństwa. Trochę problem jest z tempem w ostatnich 40 minutach i chyba można było to trochę skrócić. Bo to jest jedno długie przeciągnięte zakończenie i może trochę zmęczyć. Ale cała reszta to świetny seans.

polityk2

8

Wciąga w swój przedramatyzowany, przeestetyzowany świat i nie pozwala się wydostać. Mimo paru mankamentów (jak są napisane relacje z kobietami, muzyka), to trzy godziny mijają bardzo szybko.

maciekmisztal

7

Z jednej strony mocno osadzony w japońskiej kulturze, z drugiej skonstruowany fabularnie w bardzo zachodnim stylu. Trochę mi się to gryzie. Wizualnie potrafi zachwycić, szczególnie w scenach kabuki, ale momentami potrafi też zmęczyć.

9

Powinien trwać 5 godzin

6

Mnie to nie porwało.

robbob

Robert Rowerowy

8

Piękna historia z Teatrem Kabuki w roli głównej.

damiansport1

Damian Pietrzak

8

rotusek

8

Żegnaj moja konkubino wersja japońska.

kotheniek1

7

Choć zakorzeniony głęboko w japońskiej tradycyjnej kulturze, to zaskakująco przystępny dla europejskiego widza. Piękny i pieczołowicie przygotowany wizualnie może być wizytówką dla Japonii, choć nie boi się jej trochę krytykować. Największy problem mam, co jest trudne do uwierzenia w niemal trzygodzinnym dziele, z wieloma skrótami scenariuszowymi w drugiej połowie. Nie wiem czy przy takim metrażu w ogóle cokolwiek dało się z tym zrobić, ale jednak momentami rażą one dość mocno. 7.5.

matimat17

8

jaki rozmach, kostiumy, scenografia - wow! przybliża kawał japońskiej kultury, tak że w tym dziwactwie dostrzegam piękno (a na początku parsknąłem z chłopa przebranego za babe), jako rodzinna saga znakomicie spełnia swoją rolę, ogrywając emocje, bez szarżowania dramtyzmem, sporo dzieję się wewnątrz bohaterów i znakomity ten kontrast prostoty ludzkich relacji i słabości wobec wielkości skomplikowania teatralnej sztuki, jakby zwyczajni ludzie mogli obcować i tworzyć coś absolutnego, dużo większego od nich samych, te 3h to nie wiem kiedy zleciały

qgrudziaz

Marcin Grudziąż

7

Kino. Przepięknie zrealizowana opowieśc wielkiej aktorskiej kariery, od mlodego chłopca, do wielkiego artysty. Historia długa, ale nie kompletna, poszatkowana w ciężki do uzasadnienia sposób.

permis

8

Zabierze Cię w miejsce w którym jeszcze nie byłeś. Pokaże świat który rzadko odwiedzamy. Mimo to jest zaskakująco uniwersalny w wymowie.

SirGalahad

7

Musisz żyć jak Ohatsu, inaczej nie będziesz umiał umrzeć jak ona. Niezły film, dzięki któremu można podejrzeć odrobinę "japońskości" od kulis. Bardziej zaciekawiłoby mnie rozwinięcie tematu samego teatru kabuki lub pogłębienie wątków interpersonalnych. Tymczasem fabuła, choć osadzona w realiach Państwa Kwitnącej Wiśni, koncentruje się na opowiedzeniu jednowątkowej historii w antyczny, prawie starogrecki sposób. Na szczególną uwagę zasługuje praca kamery (zdjęcia!) oraz scenografia i choreografia. Warto.

1
2
3
4
5
...

plakat filmu Diabeł ubiera się u Prady 2

Diabeł ubiera się u Prady 2

plakat filmu Wichrowe wzgórza

Wichrowe wzgórza

plakat filmu Drama

Drama

Zobacz repertuar kin