na ten film trafiłem przypadkiem i podszedłem do niego bez większych oczekiwań, tymczasem on idealnie trafił w mój gust. Pierwsze trzy minuty z facetem ze strzelbą biegającym po zaśnieżonym lesie mogą zapowiadać jakąś tandetę, jednak już pierwsze sceny po napisach początkowych i inicjująca akcję rozmowa rodzeństwa bardzo mnie zaciekawiły.
To jeden z takich filmów, w których do minimum zostały ograniczone liczba postaci i lokalizacji; przez zdecydowaną większość filmu mamy trójkę rodzeństwa i właściwie jedną lokalizację, jakiś podmiejski domek na odludziu. Jeśli ktoś musi mieć koniecznie, tak jak np. w filmach o Bondzie, akcję na co najmniej dwóch kontynentach i otwartym morzu, to nie ma co sięgać po ten film. Cała historia jest jednak bardzo interesująca, a napięcie jest wręcz idealnie dozowane, tak jak powinno być w prawdziwym horrorze. Atmosferę grozy dodatkowo potęguje świetna praca kamery, a raczej rzadko zwracam uwagę na ten element.
Gra aktorska filmowego Martina jest na najwyższym światowym poziomie, miał bardzo trudną rolę a odegrał ją niezwykle przekonująco, przez co przez większą część filmu można się zastanawiać, ile opowiadana przez niego historia ma wspólnego z prawdą. Ed - przyzwoicie odegrana, wyrazista postać starszego, ułożonego brata, który wciąż jakby próbował mieć nad rodzeństwem coś na kształt kontroli rodzicielskiej. Lauren Ashley Carter też pasowała do swojej roli, choć ten jej wytrzeszcz oczu i szeroko otwierane usta w sytuacjach grozy były dosyć irytujące.
"Pod" to na pewno film nie dla każdego i w sumie nie dziwi mnie taka niska nota, jednak moim zdaniem zasługuje on obiektywnie na ocenę przynajmniej około 6; jest zwyczajnie dobrze zrobiony jak na swój budżet i gatunek filmowy, a fabuła i tak jest bogatsza niż w wielu filmach z bardziej rozbudowaną akcją.