Pogrzebany Pressbooks

Budzi się. Wokół jest ciemno. Woła o pomoc, ale jego głos odbija się od desek. W końcu udaje mu się znaleźć zapalniczkę. Nerwowo rozpala płomień. Orientuje się, że leży zamknięty w trumnie. W jego kieszeni dzwoni telefon? Paul Conroy (Ryan Reynolds) pracował na kontrakcie w Iraku. Pewnego dnia zostaje porwany przez grupę Irakijczyków podczas zorganizowanego przez nich ataku. Kolejną rzeczą jaką pamięta jest pobudka w zakopanej pod ziemią trumnie ? zostaje pogrzebany żywcem. Nie zna swojego oprawcy ani przyczyny uwięzienia. Może być gdziekolwiek, na liczącej setki kilometrów kwadratowych pustyni, a tlenu wystarczy mu zaledwie na 90 minut. Musi wydostać się z klaustrofobicznej pułapki. Ma zapalniczkę, telefon komórkowy i długopis. ?głos w telefonie ma irakijski akcent. Nieznajomy po drugiej stronie słuchawki domaga się kilkumilionowego okupu i każe Conroy?owi nagrać na znajdującą się w telefonie kamerę szokujące wyznanie. Paul może się na to nie zgodzić? ale musi myśleć szybko. Ma coraz mniej tlenu?

WAŻNE I MNIEJ WAŻNE HISTORIE Historie dzielą się na te istotne i te mniej ważne. Ich znaczenie nie zależy ani od bogactwa scenerii, liczby bohaterów czy kosztów produkcji. Czy ?Stary człowiek i morze? opowiada ważną historię? Czy opowiadanie Hemingway?a zyskałoby na znaczeniu, gdyby autor opisał losy dodatkowych dziesięciu czy jedenastu rybaków lub dorzucił do akcji kilka olbrzymich ryb? Miarą przedstawianej historii nie jest ilość czy wielkość, lecz ona sama. Podstawowe pytanie brzmi: czy ta historia jest interesująca? Czy trzyma widzów w napięciu do samego końca? Czy jesteśmy ciekawi, co wydarzy się za chwilę? Czy ta historia mnie zaintrygowała? Zafascynowała do tego stopnia, że straciłem poczucie czasu? Czy muszę się uszczypnąć, aby sprawdzić, że to, co widzę, nie dzieje się naprawdę? Jeśli odpowiedź na powyższe pytania brzmi twierdząco, mamy do czynienia z historią ważną, wartościową. W przeciwnym razie nie ma znaczenia czy będzie chodziło o legion orków, flotę statków kosmicznych, bądź całą Armię Czerwoną walczącą o przejęcie kontroli nad ziemią. Dzięki świetnemu scenariuszowi Chris?a Sparling?a można zaliczyć ?Pogrzebanego? do tych wielkich historii. Walka głównego bohatera z czasem skupia naszą uwagę i przez półtorej godziny trzyma nas w napięciu. WYZWANIE Zdjęcia do ?Pogrzebanego żywcem? były ogromnym wyzwaniem technicznym. Kluczem okazał się Hitchcock. Pokazał nam jak nakręcić ciekawy film bez zmiany scenerii (?Łódź ratunkowa?) lub przy pomocy jednego ujęcia (?Lina?). Podstawą są dobrze ?naoliwione? tryby dramaturgicznej machiny, następny krok to wyobrażenie sobie całego filmu, sporządzenie listy ujęć, które w połączeniu ze sobą urzekną widza i przykują jego uwagę. W miarę rozwoju akcji sposób narracji - tempo i stosowane środki ekspresji - powinny ulegać zmianom,  tak by wzbudzić zainteresowanie widzów. ZŁOTA ZASADA: NIE WYCHODZIĆ ANI NA CHWILĘ NA POWIERZCHNIĘ Scenariusz okazał się dowodem na to, że można nakręcić film w całości pod ziemią i że ten zabieg nie spowoduje spadku zainteresowania widzów przedstawianą historią. Wprost przeciwnie. Scenariusz uświadomił nam, że powinniśmy zostać pod powierzchnią. Podział narracji na dwie równolegle rozgrywające się historie umożliwiłby widzom przedwczesne złapanie oddechu, co zmniejszyłby wiarygodność odczuć głównego bohatera. Gdybyśmy wyszli na powierzchnię, kierując obiektyw na telefon dzwoniący w skąpanym w porannym słońcu holu opustoszałego domu lub na zdziwiony wyraz twarzy żującej gumę telefonistki, odbierającej przedziwny telefon spod ziemi, film straciłby na jakości. Uwaga widza zostałaby rozproszona i nie uzyskalibyśmy zamierzonego efektu. Świetna historia trzymająca w napięciu zamieniłaby się w kiepską produkcję telewizyjną. Naszym celem było umożliwienie publiczności wczucie się w desperackie położenie człowieka, który nagle musi zmierzyć się z abstrakcyjną sytuacją: zaufać zupełnie obcym ludziom na powierzchni, którzy mogą mieć dobre lub złe zamiary, mogą być grubi lub chudzi, mogą być tymi, za których się podają? lub też nie ? głosy po drugiej stronie słuchawki mogą okazać się zaledwie impulsami elektrycznymi przesyłanymi przez jakiegoś satelitę dryfującego w kosmosie. Świat głównego bohatera ogranicza się do ciągłego odczuwania strachu, złowrogiej ciemności panującej w trumnie oraz możliwości łączenia się z jedyną deską ratunku ? nieznanym światem po drugiej stronie słuchawki. ZDJĘCIA DO FILMU Po sformułowaniu naszych założeń samo kręcenie filmu okazało się dość prostym zadaniem. Musieliśmy jedynie jak najszybciej zapomnieć o ograniczonej przestrzeni trumny i zacząć traktować ją jak każde inne pomieszczenie. Chcieliśmy, żeby historia Paul?a, z każdym jego ruchem, zmianą wyrazu twarzy, posuwała się naprzód, by nie utknęła w martwym punkcie, a podejmowanie każdej decyzji było przygodą. Musieliśmy uwolnić się od dotychczasowego pojmowania przestrzeni, nie dać się przez nią ograniczyć. Paul Conroy miał w małej trumnie pokonywać kilometry bolesnej drogi do śmierci. Z szerokiej gamy środków wizualnych wybraliśmy te, które umożliwiły nam całkowitą swobodę działania, realizację najbardziej nieubłagalnej logiki narracji, oraz uchroniły nas przed monotonią. Zadaliśmy sobie pytanie czy jesteśmy skazani na jeden sposób kręcenia? Odpowiedź brzmiała ?nie?. Dla naszych potrzeb zostało zaprojektowane siedem różnych trumien. Sięgnęliśmy do techniki Scorsese z okresu jego świetności i do logiki filmów Spielberg?a z lat siedemdziesiątych: żadnych greenboxów, podkolorowywania. Postawiliśmy na naturalność. Wszystkie ujęcia, począwszy od tych, kiedy kamera w zagadkowy sposób krąży wokół bohatera, a skończywszy na ujęciach wykonanych przy zastosowaniu ramienia Technocrane, kiedy kamera przesuwa się z góry na dół. Najważniejsze dla nas było to, żeby widz wniknął w udręczoną psychikę Paul?a Conroy?a, by na własnej skórze poczuł gęstniejący pot bohatera, rosnącą temperaturę, brak tlenu, piasek wbijający się w skórę, szorstkie podłoże trumny, drzazgi i zardzewiałe gwoździe raniące całe ciało. Ten film ma na celu rozbudzić wszystkie zmysły. RYAN REYNOLDS Zdjęcia do ?Pogrzebanego? powstały w bardzo krótkim czasie i wymagały ogromnej koncentracji całej ekipy. Napięcie i skupienie panujące na planie znalazły swoje odzwierciedlenie w atmosferze filmu. Niektóre ujęcia trwały nawet sześć minut, zmuszając Ryana Reynoldsa do pracy na najwyższych obrotach, wniknięcia w świat własnych emocji i doświadczania przeróżnych stanów psychiki. Świadomość, że nasze możliwości są ograniczone, okazała się nieoczekiwanie największą siłą napędową filmu. Dzięki temu skupiliśmy się na tym, co najważniejsze, pochylając się z uwagą nad najdrobniejszym szczegółem budującym dramaturgię i skupiając uwagę widza na tragicznym położeniu głównego bohatera. Ryan Reynolds wśród aktorów jest jak Stradivarius wśród skrzypiec. Nie mogłem dokonać lepszego wyboru obsadzając go w głównej roli. Istotą filmu jest ukazanie przeróżnych stanów emocjonalnych człowieka, znajdującego się w sytuacji zagrożenia życia, począwszy od paniki, desperacji, smutku, cierpienia, poprzez nadzieję, ufność, skończywszy na zmęczeniu, spokoju, rezygnacji i poczuciu beznadziei. Ryan w każdym ujęciu grał niezwykle prawdziwie. Pełen podziwu jestem dla jego wyczucia czasu. Nie wiem, jak on to robił, ale cały czas pilnował odpowiedniego oświetlenia, wykonując kilka czynności na raz. Bezbłędnie kontrolował najdrobniejsze ruchy ciała i zmiany głosu. Nikt nie wie, jak mu się to udawało każdego dnia zdjęć bez wyjątku. Nie jest tajemnicą, że Ryan Reynolds wrócił do Los Angeles wycieńczony fizycznie. Nie ma wątpliwości, że musiał wytłumaczyć amerykańskiej straży granicznej dlaczego za każdym mrugnięciem z jego oka wysypywał się piasek. Jego zaangażowanie wzięło górę nad poczuciem obowiązku. 17 dni zdjęciowych, 25 ujęć każdego dnia, czasami 30, a nawet 35. Jak on tego dokonał? Sam tego nie wiem... czyżby mi się to wszystko przyśniło?

RYAN REYNOLDS (Paul Conroy) Ryan Reynolds należy do grona najbardziej pożądanych aktorów pierwszoplanowych w Hollywood. W 2008 roku People Magazine przyznał mu tytuł najseksowniejszego mężczyzny roku. W swoim dorobku ma wiele filmów. Niedługo w kinach pojawi się komedia ?Papierowy bohater?, w której obok Reynolds?a zagrały takie gwiazdy jak Emma Stone, Jeff Daniels czy Lisa Kudrow. Aktora mogliśmy niedawno oglądać w hitowej produkcji ?Narzeczony mimo woli?, gdzie towarzyszyła mu Sandra Bullock, oraz u boku Kristen Stewart w ?Krainie przygód? ? komedii, która po styczniowej premierze na Festiwalu Filmowym w Sundance zdobyła bardzo pozytywne recenzje i weszła do kin w marcu 2009. Reynolds znalazł się w gwiazdorskiej obsadzie filmu ?X-Men Geneza: Wolverine? obok takich aktorów jak Hugh Jackman, Live Schroeiber, Dominic Monaghan czy Taylor Kitsch. Rola Deadpool?a ? błyskotliwego najemcy chorego na raka ? skłoniła wytwórnię 20th Century Fox do produkcji spin-off?u. Ponadto Reynolds zagrał niedawno z Julią Roberts, Carrie-Ann Moss i Emily Watson w filmie ?Świetlikach w ogrodzie?, którego premiera odbyła się na Festiwalu Filmowym w Berlinie i który w Stanach wszedł do kin w maju 2009 roku. Na planie komedii romantycznej ?Na pewno, być może? aktor współpracował z Rachel Weisz, Islą Fisher, Abigail Breslin, Elizabeth Banks i Kelvinem Kline. Film cieszył się uznaniem krytyków i dużą popularnością wśród widzów. Reynolds w ostatnim czasie zagrał również w dramatach ?Chaos Theory?, gdzie towarzyszyła mu Emily Mortimer, oraz ?Dziewiątki? w reżyserii John?a August?a, którego premiera odbyła się w 2007 roku na Festiwalu Filmowym w Sundance.  Film zdobył uznanie krytyków i niedługo po tym wszedł do kin w Nowym Jorku, Los Angeles i Austin. W komedii sensacyjnej ?As w rękawie? w reżyserii Joe Carnahan?a Reynolds wystąpił obok Ray?a Liotty, Jeremy?ego Piven?a, Andy Garcii, Bena Affleck?a i Jasona Bateman?a. Rok wcześniej można było go zobaczyć w remake?u kultowego horroru ?Amityville?, który w 2005 roku znalazł się na szczycie amerykańskiego box office?u i zarobił na całym świecie 107 milionów dolarów. Godna zapamiętania jest tytułowa rola Reynolds?a w filmie ?Wieczny student? oraz jego gra aktorska w komedii romantycznej ?Zostańmy przyjaciółmi?. Do roli okrutnego wampira Hannibala Kinga w horrorze ?Blade: Mroczna Trójca?, w którym zagrała m.in. Jessica Biel i Wesley Snipes, Reynolds przeszedł imponującą metamorfozę fizyczną. W najbliższym czasie do kin trafi film Martina Campbella ?Zielona latarnia?, w którym aktor wciela się w postać znanego superbohatera.

RODRIGO CORTÉS (reżyser) Rodrigo od najmłodszych lat interesował się kręceniem filmów. W wieku 16 lat wyreżyserował swój pierwszy film krótkometrażowy przy użyciu taśmy o szerokości 8mm. W 1998 Rodrigo zdobył ponad 20 nagród za krótki metraż ?YUL?, a trzy lata później jego krótkometrażowy dokument ?15 dni? został nagrodzony 57 nagrodami na festiwalach filmowych, stając się w tamtym czasie najczęściej nagradzanym filmem krótkometrażowym w Hiszpanii. W 2007 roku Cortés wyreżyserował swój pierwszy film fabularny pt. ?Zawodnik?, który zdobył pozytywne recenzje oraz kilka nagród, wśród nich nagrodę krytyków na Festiwalu Filmowym w Maladze. CHRIS SPARLING (scenariusz) Chris Sparling, urodzony w Providence w stanie Rohde Island, jest pisarzem, reżyserem i aktorem. Oprócz scenariusza do ?Pogrzebanego? stworzył scenariusz do thrillera ?Litość?. Projekt trafi do realizacji w 2010 roku. Jego kariera rozpoczęła się kilka lat temu wyreżyserowanym i wyprodukowanym przez niego niezależnym filmem ?An uzi At the Alamo?, do którego Sparling napisał również scenariusz. ADRIÁN GUERRA (producent) Adrián Guerra jest jednym z założycieli wytwórni Versus Entertainment, która w 2005 roku powstała w Hiszpanii jako firma dystrybucyjna i producencka. Wcześniej Guerra zrealizował kilka festiwali filmowych i programów telewizyjnych. W jego dorobku znajduje się ponad 100 dystrybuowanych filmów, m.in. wielokrotnie nagradzany film krótkometrażowy ?Las na pustyni?  Luis?a Alexandro Berdejo (Guerra jest jego kooproducentem). Współpraca z Berdejo zaowocowała również projektem ?Bagno?, który zakwalifikował się do grupy 15 filmów krótkometrażowych wyświetlanych w ramach Atelier Festiwalu Filmowego w Cannes. Obecnie, po wyprodukowaniu ?Pogrzebanego żywcem?, Guerra zajmuje się postprodukcją filmu ?Gość? w reżyserii nagradzanego José Luis Guerina. PETER SAFRAN (producent) Peter Safran jest założycielem jednej z najlepszych firm zajmujących się promowaniem talentów The Safran Company oraz firmy producencko-dystybucyjnej Safran Digital Group (SDG). Safran wyprodukował m.in. komedię ?Poznaj moich Spartan?, która stała się hitem i zagościła na liście box office, oraz wiele filmów fabularnych, jak np. kultowy ?Straszny film?. W zeszłym roku zajął się produkcją komedii romantycznej ?Za jakie grzechy? z Rene Zellweger i Harrym Connick Jr. oraz niezależnego thrillera ?Pogrzebany żywcem? z Ryanem Reynoldsem. Aktualnie Safran pracuje nad komedią kryminalną ?Flypaper? z Patrickiem Dempsey?em w roli głównej, napisaną przez Jona Lucasa i Scotta Moore?a ? scenarzystów komedii ?Kac Vegas? ? jak również nad filmem akcji ?Elephant White?, w którym gra nominowany do Oscara Dijon Hounsou. ALEJANDRO MIRANDA (producent wykonawczy) Przez ostatnie 14 lat Alejandro Miranda pracował w najważniejszych wytwórniach filmowych, takich jak CIC Video, Paramount home Entertainment i Universal Studios Network. Po ukończeniu studiów MBA w IE Business School Miranda założył wytwórnię Versus Entertainment. Na planie ?Pogrzebanego żywcem? pracował jako producent wykonawczy, a obecnie zajmuje się postprodukcją filmu ?Gość? José Luis Guerina. EDUARD GRAU (zdjęcia) Dla urodzonego 28 lat temu w Barcelonie Eduarda Grau ?Pogrzebany żywcem? jest pierwszym i ostatnim filmem kręconym w trumnie. Grau był dwukrotnie laureatem nagrody kinematografii w Palm Springs za ?Przyjaciół na zawsze? i ?Naturalną drogą?- film, który zdobył nagrodę dla najlepszego filmu krótkometrażowego w Sundance w 2006 roku oraz został nominowany do Studenckiego Oscara 2007. W wieku 23 lat Grau nakręcił swój pierwszy film fabularny, ?Honor kawalerii?. Jego premiera odbyła się  2006 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes. Młody twórca zajął się potem zdjęciami do filmu ?Kicks?, który po raz pierwszy został pokazany w 2009 roku na Festiwalu Filmowym w Edinburghu i Londynie. Ostatnio Grau współpracował z Tomem Fordem na planie jego debiutu ?Samotnego mężczyzny?. Premiera odbyła się w 2009 roku na Festiwalu Filmowym w Wenecji.