Premiera Opinie

plakat filmu Premiera

jos_fw

9

Film o istocie teatru. Ostatnia scena (nie wiem na ile improwizowana) między Rowlands a Cassavetesem rozwaliła mnie. Dlaczego Rowlands nie ma oscara? Wielka!

Noicerr

Joshua Wojciechowski

7

Teatr życiem nazywany. Cassavetes i Rowlands w szczytowej formie.

porker1987

9

Prequel "Bulwaru zachodzącego słońca". Śmierć kobiety jako metafora przemijającej młodości i scena teatru, będąca jedynym miejscem, w którym nie trzeba grać.

Kamileki

9

O tym, że życie i sztuka są czasem nierozłączne. Gena Rowlands w niesamowitej kreacji aktorki w średnim wieku zmagającej się z poważnym kryzysem.

distantvoice

9

Gena/Myrtle/Virginia, Nancy/Myrtle/Sarah, Dorothy/Myrtle/Manny... o tym, jak nie zatracić siebie - nie tylko na teatralnej scenie. Kolejna wielka rola Rowlands.

snoopy

8

"Przedstawienie bez próby. (...) Nie znam roli, którą gram. Wiem tylko, że jest moja, niewymienna. O czym jest sztuka, zgadywać muszę wprost na scenie."

wojtekacz

Wojciech Szczerbacz

9

(dużo) lepsza "Kobieta pod presją". za improwizacje w końcowej scenie gwiazdka więcej.

rotusek

8

Brak Oscara (a nawet nominacji) dla Geny to kompromitacja Akademii... I znowu potwierdzenie tezy, że teatr to wyższe medium niż film... Pozdrowienia dla Ludwika

Lukasz_Broda

8

Ma posmak kina Rivette'a w swej dekonstrukcji performatywności, ale najbardziej intryguje tonalnie, mieszając hiperrealizm i groteskę rodem z "May December".

GhostFace

7

7.5 Trochę jednak zamknięty światek, a bardzo chce się otwierać. Ostatecznie brakuje nieco siły rażenia,pewna powtarzalność, choć znakomitość cały czas się czai

gowniarz_wyniosly

gowniarz_wyniosly

9

John C. na absolutnym szczycie swoich reżyserskich możliwości.

tomactro

8

Życie jest jak teatr. A może odwrotnie? Finałowa beztroska imrowizacja Rowlands i jej męża to najlepszy kawałek kina o teatrze i kina Cassavetesa w ogóle.

hmiak

Tymoteusz Piątek

10

Trzy kobiety w różnym wieku. Cassavetes buduje fasady szaleństwa tylko po to by burzyć je wyzwalającymi/oczyszczającymi kulminacjami. Rowlands to nad-aktorka.

prod_Kofeina

8

ja pierdole, nie trawię teatru naprawdę//kamień węgielny pod budowanie legendy aktorskiego męczennictwa, ale niestety gena rowland rozpierdala to tak, że nie mam z czym dyskutować

Lucky_luke

8

Film eksplorujący granice własnej świadomości oraz zależności między dziełem, widownią, twórcami i odtwórcami.

Szczota1992

Bart Szczotkowsky

7

Świetny pomysł i aktorstwo ale zatraca się gdzieś w kompozycyjnym chaosie, dla jednych to plus dla niektórych niekoniecznie.

Giuna

9

chcę mieć dziecko z Geną Rowlands

melianaa

9

before I met you I thought that small talk was too small, I thought big talk was too pretentious

sysunia22

Tomek Ciesiółka

9

Najbardziej frapująca para w historii kina pierze swoje brudy na ekranie. O tym jak życie i sztuka się uzupełniają.

sjawor

7

Z początku trochę zmęczony przysypiałem, potem było już ok. Ostatnia scena super, czasem lekko zahaczająca o cringe. Świetna Rowlands. Zastanawia mnie znaczenie alkoholu i na ile to był portret alkoholika, a na ile aktorki nie radzącej sobie z rolą i starzeniem.

marysia_gajewska14

Marysia Gajewska

9

Gena Rowlands ponownie walcuje ze swobodą po granicy prawdy i fikcji, końcowe sekwencje budzą ekscytację większą niż niejedna sztuka

mikolololoay

Mikołaj Szymczak

9

Zaproszenie za kulisy do procesu Cassavettyzacji sztuki w celu wydobycia surowej prawdy o naturze ludzkiej i międzyludzkiej.

rpm100

7

Mieszane uczucia. Może za bardzo nasiąkłem przekonaniem, że profesjonalizm zobowiązuje. Najszpetniejszy apartament hotelowy na świecie i P. Falk jako statysta.

yumyabkiller

Małgorzata Lou Reed

7

an actor has to burn inside with an outer ease

XW3

9

Gorzkie łzy teatru rozlane po filmowej taśmie. Cassavetes dorównał Bergmanowi w tworzeniu skrupulatnego dziennika nerwowych wzlotów i upadków głównej bohaterki.

1
2
3
4

plakat filmu Wartość sentymentalna

Wartość sentymentalna

plakat filmu Ministranci

Ministranci

plakat filmu Kopnęłabym cię, gdybym mogła

Kopnęłabym cię, gdybym mogła