historia opowiadana przez strony zawsze jest zafałszowana i jedynie nieobiektywny obserwator jest najbliższy prawdzie. film opowiada o fałszywości ludzkiej, gdzie zło usprawiedliwia się innym złem. jest to jednak prawdziwa natura ludzka. bandyta przekonany o swej epickości, opowiada historię gdzie dzielnie walczy, mimo że z oczu obserwatora, to potykał się o własne nogi. zamordowany zaś nie chciał przyznać iż w "honorowej" walce to przegrywają błagał o życie.
złodziej usprawiedliwia grabież ubranek dziecka, tym że inny skradł porzucony sztylet
mężczyzna który ukrył prawdę, bo nie chciał pogrążyć rodziny, bo miał szóstkę dzieci, ostatecznie bierze na siebie brzemię porzuconego dziecka
i jedynie obserwator który nic nie zrobił i tylko słuchał nie plami sobie honoru, ale za razem i nic nie zyskuje, a na dodatek nie zostanie nawet zapamiętany

jak to brzmi? złodziej ubranek dziecka, poucza innych o honorze i sam oskarża innych, mimo że sam dał się poddać ludzkiej chciwości