Tragikomiczny melodramat przedstawia osobiste historie aktorów na tle powstania nowoczesnej adaptacji klasycznego dzieła w stylu retro-noir. Pojedyncze obrazy złożone z osobnych materiałów filmowych, które poprzedzają zdjęcia do samego filmu, wykorzystują szczegółowe spojrzenie na grę aktorów, aby obalić iluzję filmu jako jednego ze sztuk pięknych. Koncepcja wizualna przypomina klasyczną epokę filmową, a nacisk położony na pracę cieni i kontrastowe światło ilustruje barwność postaci, która przekracza granicę między własnym charakterem a tym przypisanym.