Rosario Tijeras Pressbooks

"Rosario Tijeras" stała się największym filmowym przebojem w historii kolumbijskiej kinematografii. Film pobił nawet takie hity jak "Spider Man" czy "Madagaskar" i zaraz po "Pasji" Mela Gibsona był najczęściej oglądaną w Kolumbii produkcją. Postać Rosario poruszyła serca całej opinii publicznej. Politycy, media, dziennikarze i krytycy ? nikt nie oparł się jej kuszącej sile i charyzmie. Juanes, idol muzyki pop, poświęcił jej nawet piosenkę ("Rosario Tijeras" z albumu "Mi sangrie"). Rosario była piękna i odważna, kochała i zabijała z jednakowym wdziękiem. Film był na ustach całego miasta przez wiele miesięcy - Rosario zmieniła sposób patrzenia na rodzime produkcje fabularne. Społeczeństwo pragnęło nie tylko kina dobrego ? chciało kina doskonałego i takie po raz pierwszy dostało. Ten film ustanowił nowe standardy. Gwałtowne i niebezpieczne Medellín, Kolumbia i koniec lat 80 były dosyć nietypową scenerią romansu pomiędzy czarującą Rosario Tijeras, a dwoma dobrze sytuowanymi młodzieńcami. W połowie legendarna, w połowie realna Rosario wzięła swój żywot z kart powieści kolumbijskiego pisarza Jorge Franco, powieści, która stała się światowym bestsellerem przetłumaczonym na kilkanaście języków. To historia pasji i brutalności, w której bohaterowie bez ustanku konfrontują swoje uczucia w mieście pogrążonym w narkobiznesie i terrorze. Rosario Tijeras jest kobietą, która walczy o przetrwanie w kraju, który pozbawił jej wszystkiego, w którym czyjaś śmierć lub niebezpieczeństwo wypełniają ekstazą pobudzając przy tym najbardziej prymitywne instynkty.

Medellín spogląda nocą milionem rozedrganych świateł, przypominających równomiernie bijące serca jego mieszkańców. Antonio i Emilio, dwóch majętnych przyjaciół, po raz pierwszy zobaczyło ją w dyskotece, w której przesiadywali wieczorami. Kim była to chodząca pokusa? Ta zniewalająca kobieca fantazja? To Rosario. Takie zjawisko można zobaczyć tylko raz w życiu; wiedział o tym każdy, kto ją spotkał. Pełen nieśmiałości Antonio i playboy Emilio z miejsca ulegli jej zmysłowości. Pod chmurami, poniżej wierzchołków wzgórz wzbijających się w błękitne niebo Medellín, Rosario, Antonio i Emilio kochają i rujnują wszystko, co stanie na ich drodze. Tworzą związek, który nigdy nie powinien powstać i w którym każdy znajduje dokładnie to, czego szuka. Prędzej czy później fatum musiało dać o sobie znać. Widzimy bowiem Rosario w szpitalu, na oddziale intensywnej terapii, całą podziurawioną kulami? Została trafiona w tej samej chwili, w której była całowana. Pełen napięcia Antonio czeka w szpitalnym korytarzu; wie, że Rosario umiera. Kochał ją zawsze, mieli ją obaj, ale to Antonio dostał jej serce i duszę. Miłość i śmierć są prawie nierozłączne. Rosario była piękna i inteligentna - mogłaby wieść szczęśliwe życie, ale urodziła się w slumsach, gdzie przemoc, narkotyki i wojny gangów są na porządku dziennym. Postanowiła więc odpłacić światu za doznane krzywdy w jedyny sposób, jaki znała ? została płatną morderczynią o przydomku Tijeras (Nożyczki). W krótkim czasie Rosario Tijeras stała się żywą legendą. Bo trudniej jest kochać, niż zabijać. Ten film, to historia jej życia, historia miłosnego trójkąta i historia Medellín - miasta, w którym życie ma odwieczny smak przemocy, gdzie wszystko może się wydarzyć, zostać zapomniane i stać się od nowa?

Uwielbiam ten film, ponieważ ukazuje on duszę Rosario Tijeras. Film jest intensywny, ostry, brawurowy, zwarty, atakuje cię emocjami więc kiedy doczekasz końca, czujesz się całkowicie wyczerpany. I Flora? Nie jestem wstanie zwykłymi słowami opisać jej ogromnego talentu. Chcę tylko powiedzieć, że jest wspaniałą aktorką. Zawsze powtarzałem, że kiedy piszę, widzę charaktery, to jak patrzenie przez zamglone lustro. I muszę powiedzieć, że Flora była bardzo blisko, jej wyciągnięta dłoń dotknęła lustra pokazując kim jest naprawdę Rosario Tijeras. Jorge Franco Pisarz, autor książki pt. "Rosario Tijeras" ? Kiedy dowiedziałem się, że Rosario będzie kręcona w Medellín, pomyślałem że znów będziemy mieć zagranicznych producentów na naszych ulicach, zachwyconych własnymi wyobrażeniami na temat śmierci, zupełnie tak, jak stało się to w przypadku La Virgen de los Sicarios. Szczęśliwie Rosario Tijeras nie pokusiła się o tak chorobliwy upadek ? pokazuje duszę kobiety, która miota się w wirze przeciwności losu, dokładnie jak kobiety z naszej społeczności, które żyją z dnia na dzień? Jestem pewien że Rosario jest piękną love story, smutną ale wartą zapamiętania. Juan Diego Mejia Ministerstwo Kultury miasta Medellín "Rosario Tijeras" to fantastyczny film. Podoba mi się sposób, w jaki twórcy zbliżają się do punktu kulminacyjnego. Nie ma tu zdjęć, które deformują obraz miasta lub ukazują je jako miasto pełne przemocy. To po prostu piękna historia miłosna, dla której tłem jest Medellín. Sergio Fajardo Valderrama Burmistrz miasta Medellín, Kolumbia Emilio Maille kreuje postać Rosario jako symbol cierpienia i buntu. To kobieta, która ? poniżona, sprzedana, poniewierana ? postanawia sprzeciwić się swoim oprawcom i odpłacić im pięknym za nadobne. Chcecie mieć wojnę? Będziecie ją mieć. Ta kobieta-wojowniczka to symbol miasta, które nie rezygnuje z walki i nie poddaje się śmierci, czy też raczej pokonane znajduje siłę do ostatniej, śmiertelnej batalii. Miasto, kobieta, tragiczny los ? to wszystko umiejscowione w świetnie opowiedzianym filmie. Hector Abad pisarz

Jaka jest najbardziej ujmująca cecha Rosario Tijeras? Myślę, że zarówno dla każdej aktorki, jak i dla każdej kobiety w ogóle, zetknięcie się z duchem Rosario byłoby pouczającym doświadczeniem. Każda kobieta nosi ją w sobie. Rosario zdecydowała, że nie będzie niczyją ofiarą, że nie będzie nawet ofiarą swojego własnego życia. Posiada niezwykłą siłę charakteru. Ale urzeka mnie również druga strona jej osobowości ? wrażliwość i bezbronność. To postać, która pozwala aktorce na pokazanie bardzo różnorodnych emocji. Rosario w bardzo młodym wieku zostaje płatną zabójczynią. W jaki sposób udało ci się wzbudzić w widzach tak ogromną sympatię do niej? Sądzę, że jej uczciwość wobec życia jest godna uwagi. Oczywiście nie chcę sugerować, że zabijanie jest czymś dobrym, ale postaci Rosario nie należy osądzać tylko z jednego punktu widzenia. Rosario dorastała w skrajnej biedzie, podobnie, jak wszyscy ludzie, którzy rodzą się w slumsach Medellin. Miejsce narodzin determinuje jej całe późniejsze życie. Jedynym i najważniejszym celem jest przeżyć. Rosario kurczowo trzyma się życia. Zabija, ale i kocha. Co łączy cię z Rosario? Myślę, że bardzo wiele. W pełni identyfikuję się z pasją, z którą Rosario odczuwa i kocha. Nie posiadam być może jej szorstkości, ale to cecha, która wykształca się na podstawie indywidualnych relacji ze światem. Rosario została zgwałcona w wieku 13 lat i to wpłynęło na charakter jej relacji z ludźmi i ze światem. Tak naprawdę jest silna i twarda z powodu swojej bezbronności i wrażliwości. To jej tarcza obronna? Które z cech charakteru Rosario miały szczególny wpływ na budowanie przez ciebie tej postaci? Rosario to kobieta, jakich wiele można spotkać i w Meksyku, i w Hiszpanii. Postać tę stworzył kolumbijski pisarz Jorge Franco, który za tło akcji wybrał bliskie i znane mi biedne przedmieścia Medellin. To miejsce, z którym jestem związana. Podziwiam wszystkie te kobiety, które potrafią tam żyć. Biorą po prostu los w swoje ręce i idą przez życie z tym, co mają. Ich losy to odzwierciedlenie siły, która tkwi w kobietach w ogóle. Historia podobna do historii Rosario mogłaby się zdarzyć w każdym innym miejscu na ziemi. Jak wyglądała Twoja współpraca z reżyserem Emilio Maille? Już na samym początku okazało się, że odczuwamy bardzo podobnie. Emilio jest niezwykle wrażliwy i dzięki temu potrafił wydobyć ze mnie to, co najlepsze. Jakie oczekiwania wiążesz z wejściem filmu na ekrany? Mam nadzieję, że kobiety będą identyfikować się z Rosario, że odbiorą ją podobnie do tego, jak odebrałam ją ja. Powieść Franco jest piękna; fascynuje w niej nie tylko postać samej Rosario, ale również to, w jaki sposób odbierają ją inni bohaterowie. Jedną z największych zalet filmu jest oddanie społecznego tła wydarzeń, które w powieści ustępuje nieco miejsca historii miłosnej.

Rosario wkroczyła w moje życie bez ostrzeżenia i bez pozwolenia. Posiada niezwykły urok, któremu się poddałem? i pozwoliłem jej zostać. Czasami niespodziewanie nachodzi mnie w nocy, wyrywa mnie ze snu, a kiedy się budzę, wybucha śmiechem, po czym nagle wychodzi, jak robiła zawsze, ilekroć wywołała zamieszanie. I zostawia mnie sam na sam z myślami, które wywołała? Znalazłem się teraz w momencie, w którym postaci Rosario chcę nadać właściwą formę, aby sportretować ją za pomocą wyrazistych i jak najwłaściwszych cech. Powieść Jorge Franco to skomplikowana struktura, którą dla potrzeb filmu musiałem odpowiednio przebudować. Nielinearna struktura narracji w filmie nadaje opowieści jeszcze większą siłę, wzmacniając dodatkowo historię miłosną, która i tak rozwija się w oszałamiającym tempie aż do momentu gwałtownego załamania. Obrazy są bardzo mocne, ale jednocześnie nie epatują agresją. Przenoszą nas w tajemniczy, mroczny świat, który nagle staje się twardą, brutalną rzeczywistością, w jakiej Rosario żyje. Główni bohaterowie filmu ? Rosario, Emilio i Antonio ? to niewinni ludzie, porwani przez zdarzenia niczym przez gwałtowną i nieprzewidywalną trąbę powietrzną. Rosario to życie, a potem ? śmierć. Jest wszystkim, zaś inni są niczym. Jej życie zaczyna się fatalnie, a kończy jeszcze gorzej. Ale tak naprawdę ile takich kobiet jak ona żyje wśród nas?