Zrozumieć choreografię, pojąć muzykę.

Batsheva Dance Company którą widzimy przez chwilę w filmie to słynna Izraelska grupa taneczna założona przez Martę Graham (choreograf tańca współczesnego) i Baronową Bethsabée de Rothschild (miłośniczka tańca, filantrop). Autorem samej choreografii wykorzystanej w filmie jest Ohad Naharin którego sylwetkę znamy z dokumentu Mr. Gaga (2015).
Samo widowisko jest bezpośrednim przedstawieniem utworu wykrzykiwanego przez tancerzy czyli "Echad Mi Yodea". Jest to tradycyjna pieśń paschalna której korzeni można doszukiwać się w Hagadzie (pisemny przewodnik zawierający modlitwy, legendy, obrządki, pieśni żydowskie). Warto zaznaczyć iż sama Hagada upamiętnia głównie Exodus Izraelitów oraz znaczenie i przeprowadzenie ceremonialnego posiłku przed Paschą. I tu widać nierozerwalne połączenie pomiędzy wydarzeniami filmu a znaczeniem samej pieśni. Gdy Izraelskie wojsko w nocy z 3 na 4 lipca 1976 dokonywało uwolnienia zakładników porwanego lotu 139 z Tel Awiwu było to jak strarożytne uwolnienie Izraelitów z Egiptu.
Na uwagę zasługuje tu także liczebność trupy występującej w spektaklu. Widzimy 15 tancerzy a każdy z nich odpowiada jednemu wersowi pieśni "Echad Mi Yodea". Utwór składa się z 13 zwrotek. Pierwsza zawiera 3 wersy, a każda następna zwrotka jest budowana poprzez dodanie jednego wersu do poprzedniczki (czyli zwrotka 2 ma 4 wersy,3 ma 5 wersów, itd.). Wersy kumulują się aż do ostatniej zwrotki która ma ich 15. Gra samych artystów przywodzi na myśl mękę ucieczki, utratę wszystkiego na rzecz i za wolność.
Uwagę zwraca jeden aktor który upada, a jego znaczenia można się doszukiwać w oryginalnym tekście. Podkreślone w nim jest znaczenie jedynego Boga, dwóch tablic z przykazaniami, trzech przodków, czterech matriarchów, itd., aż do trzynastu atrybutów Boga. Nie ma tu miejsca dla człowieka. Do jego zadań należy pokora, ukorzenie przed stwórcą, poszerzanie i ugruntowanie wiedzy. W ostateczności ma on walczyć o wolność, tą cielesną i mentalną. Folkowy rytm wybijany przez bębny w ostatnich scenach nadaje walecznego tępa, jest swoistym hymnem do walki.
Co oznacza scena "w" napisach końcowych? Możliwe, że jest bezpośrednim komentarzem polityki pomiędzy Palestyną a Izraelem. Jedna to szybkie rozwiązanie konfliktu poprzez terroryzm, lewicę, bojówki. Druga to powolne, mozolne, skomplikowane dojście do pokoju poprzez negocjacje. Co na myśli miał José Padilha? Wie tylko on.

PS: W ŻADNYM wypadku nie można mówić o stronniczości względem Niemieckich Komórek Rewolucyjnych czy Ludowego Frontu Wyzwolenia Palestyny. Wystarczy spojrzeć jak delikatnie został potraktowany dyktator Idi Amin. Został przedstawiony jako mało groźny miś.

13

Zgłoś nadużycie

Opisz, dlaczego uważasz, że ten wpis nie jest zgodny z regulaminem serwisu: