Szukam

Kameralny obraz relacji rodzinnych widziany oczami dziecka. Prosta zabawa w chowanego staje się metaforą głębszych poszukiwań emocjonalnych małej bohaterki, która przemierza kolejne zakamarki domu i podwórka, szukając nie innych dzieci, lecz uczuć i zainteresowania nieobecnej matki. W centrum opowieści znajduje się mała dziewczynka... Kameralny obraz relacji rodzinnych widziany oczami dziecka. Prosta zabawa w chowanego staje się metaforą głębszych poszukiwań emocjonalnych małej bohaterki, która przemierza kolejne zakamarki domu i podwórka, szukając nie innych dzieci, lecz uczuć i zainteresowania nieobecnej matki. W centrum opowieści znajduje się mała dziewczynka (Amelia Żuchowska). Jej dziecięca perspektywa nadaje filmowi szczególny wymiar autentyczności, pozwalając widzowi spojrzeć na świat oczami dziecka doświadczającego braku. Każdy kolejny zakamarek domu to nie tylko potencjalna kryjówka, ale fragment przestrzeni naznaczonej nieobecnością matki. Dom i podwórko stają się w filmie pełnoprawnymi bohaterami. Przestrzenie te opowiadają własną historię - historię poszukiwań, niespełnionych nadziei i tęsknoty. Kamera podąża za dziewczynką, penetrując zakamarki życia rodzinnego, odkrywając ich symboliczny wymiar. Pozornie niewinna zabawa w chowanego nabiera w filmie głębszego znaczenia. Staje się metaforą relacji rodzinnych, w których bliskość miesza się z oddaleniem, a znalezienie drugiej osoby wymaga wysiłku i determinacji. Rytm poszukiwań wyznacza emocjonalny puls opowieści. czytaj dalej