Wredne dziewczyny Pressbooks

"Nazywając kogoś grubym same nie staniecie się szczuplejsze Nazywając kogoś głupim same nie staniecie się mądrzejsze Musicie przestać przezywać się ścierwami i dziwkami Bo właśnie dlatego chłopcy tak was nazywają" - nauczycielka matematyki Pani Norbury (Tina Fey) zwraca się do grupy uczennic Wychowana w afrykańskiej dżungli przez rodziców zoologów Cady Heron (Lindsay Lohan) zdaje sobie sprawę, że “przeżyje najsilniejszy”. Ale prawo dżungli nabiera zupełnie nowego znaczenia gdy, dotychczas nauczana w domu, piętnastolatka trafia do zwykłego liceum, gdzie pada ofiarą wojny psychologicznej i niepisanych reguł społecznych, z którymi muszą się zmierzyć współczesne nastolatki. Komedię “Wredne Dziewczyny” (Mean Girls), wyreżyserował Mark Waters (“Zakręcony Piątek”/Freaky Friday) na podstawie scenariusza autorstwa laureatki nagrody Emmy Tiny Fey (“Saturday Night Live”). Komedia oparta została na bestsellerze Rosalind Wiseman Queen Bees and Wannabees: Helping Your Daughter Survive Cliques, Gossip, Boyfriends and Other Realities of Adolescence. Magazyn Time pochlebnie napisał o książce, że jest “wstrząsającym obrazem codziennego życia nastoletnich dziewcząt w szkole - w bufecie i na korytarzach”. Paramount Pictures przedstawia produkcję Lorne Michaelsa, film “Wredne Dziewczyny” (Mean Girls). W rolach głównych: Lindsay Lohan, Rachel McAdams, Tim Meadows, Amy Poehler, Ana Gasteyer oraz Tina Fey. Reżyseria: Mark Waters. Scenariusz: Tina Fey, na podstawie książki Rosalind Wiseman Queen Bees and Wannabees. Producent: Lorne Michaels, producent wykonawczy: Jill Messick, koprodukcja: Louise Rosner. Paramount Pictures jest częścią Viacom Inc., lidera w dziedzinie produkcji, promocji oraz dystrybucji programów rozrywkowych, wiadomości, sportu i muzyki.

Film porusza ważną kwestię dotyczącą wszystkich nastolatek. “Wredne Dziewczyny” to historia Cady Heron (Lindsay Lohan), dziewczyny, która dotychczas nie miała kontaktu z kulturą i cywilizacją. Nastolatka trafia do szkoły średniej w małym miasteczku niedaleko Chicago. Wychowana w Afryce Cady, uczennica pierwszej klasy, nie zdaje sobie sprawy jak “dzika” może być cywilizacja do momentu, gdy na jej drodze staje najbardziej wredny gatunek – “Królowa”, którą w tej szkole jest luzacka i wyrachowana Regina George (Rachel McAdams). Ale Cady nie tylko staje “Królowej” na drodze; naprawdę kłuje ją, gdy zakochuje się w byłym chłopaku Reginy Aaronie Samuelsie (w tej roli Jonathan Bennett). Teraz Regina odwzajemnia atak: udaje, że wciąż darzy Aarona sympatią i nie chce, aby chodził on z Cady, ponadto cały czas udaje jej przyjaciółkę. Żeby zostać w grze, nie ma innego wyjścia – trzeba zastosować taki sam sposób działania. We wredne gierki wkrótce zostaje wciągnięta cała szkoła. Otoczona różnego rodzaju sportowcami, zwariowanymi nauczycielami i całą galerią subkultur, Cady wspina się – i ześlizguje ze społecznej drabiny pierwszoklasistów. Życie w dżungli okazuje się być bułką z masłem w porównaniu ze szkołą średnią!

Główną scenarzystkę Tinę Fey (“Saturday Night Live) od dawna fascynują zjawiska i przemiany społeczne. Fey doszła do wniosku, że fenomen złośliwości w świecie nastoletnich dziewcząt wart jest szczególnej uwagi i skontaktowała się z Rosalind Wiseman, współzałożycielką organizacji Empower Program, która ma na celu walkę z przemocą wśród nastolatków. Książka Wiseman, Queen Bees and Wannabees, wywarła na Tinie Fey duże wrażenie i okazała się dobrym materiałem na zabawny, a jednocześnie bardzo aktualny film. “Myślę, że wszystkie dziewczyny są bardzo pomysłowe, potrafią zranić swe koleżanki w niewidzialny, niedostrzegalny i okrutny sposób”, mówi Fey. “Najbardziej uderzyły mnie anegdoty przytoczone przez nastolatki, z którymi rozmawiała autorka książki. Rosalind traktuje je bardzo poważnie, ale moim zdaniem są też zabawne. Adaptacja książki i stworzenie z niej scenariusza to zadanie złożone, ale w tym przypadku było jeszcze trudniejsze, ponieważ Fey musiała przekształcić literaturę faktu w fikcję. Na podstawie anegdot z książki Wiseman, rozmów z nastolatkami oraz własnych wspomnień ze szkoły, Fey napisała bardzo zabawny scenariusz, który spodobał się także reżyserowi Markowi Watersowi. Po sukcesie “Zakręconego Piątku” (Freaky Friday), jednego z komediowych przebojów zeszłego roku, Waters twierdzi, że scenariusz Tiny Fey jest jednym z najlepszych, jakie czytał od kilku lat. “Był on dowcipny, zabawny i pełen homoru. Na pewno nie był typowym scenariuszem do filmu o młodzieży szkolnej. Kiedy tylko go przeczytałem, wiedziałem, że muszę nakręcić ten film.” Mając już reżysera, filmowcy rozpoczęli poszukiwania odpowiedniej aktorki, która mogłaby wcielić się w rolę Cady. Wybór nie był trudny po tym , jak Lindsay Lohan, jedna z najbardziej utalentowanych młodych gwiazd Hollywood, zgodziła się zagrać tę rolę. “Myślę, że Tina świetnie się spisała. Jej scenariusz przemawia do nastolatek”, mówi 17-letnia aktorka, której debiut w filmie “Nie Wierzcie Bliźniaczkom” (The Parent Trap) w roku 1998 został entuzjastycznie przyjęty, podobnie jak niedawna rola w filmie “Zakręcony Piątek” (Freaky Friday). Lohan zwraca uwagę na fakt, że wszyscy - zarówno chłopcy, jak i dziewczęta – przechodzą wiele faz, zanim odnajdą swoje ja. Jednak otoczenie w szkole im w tym nie pomaga. “Cady znajduje się między dwoma subkulturami – w jednej najważniejsze jest bycie dobrym uczniem, a w drugiej – bycie lubianym. Myślę, że każda uczennica liceum, która dopiero przez to przejdzie lub już przez to przeszła, może odnaleźć w filmie podobieństwo do swoich doświadczeń. Ja na pewno.” Waters zgadza się z powyższym opisem trudnej sytuacji Cady. Dodaje też, że Lohan naprawdę dobrze rozumie swą bohaterkę. “Wychowana w izolacji za granicą, Cady nie ma pojęcia co to znaczy żyć we współczesnej kulturze”, zauważa Waters. “Trafia do szkoły pełnej różnych ludzi i różnych subkultur, które próbują wciągnąć dziewczynę w swe szeregi. Jest to dla niej trudne, a w końcu odnajduje w sobie prawdziwą ‘mroczną’ stronę, o istnieniu której wcześniej nie wiedziała.” Waters dodaje, że Lohan jest do tej roli idealna, ponieważ postać Cady wymaga aktorki o silnej osobowości. “Widzowie muszą uwierzyć, że Cady może zmienić się z niewinnej dziewczyny w osobę zdolną do prawdziwej złośliwości, a potem znów obudzić w sobie prawdziwie ludzkie uczucia. Lindsay cudownie sobie z tym poradziła.” Do roli Reginy George, Królowej i przywódczyni popularnej kliki złożonej z trzech dziewczyn filmowcy wybrali Rachel McAdams, którą ostatnio na dużym ekranie można było oglądać w głównej roli w filmie “The Hot Chick”. McAdams, która w szkole nigdy nie identyfikowała się z żadną subkulturą, mówi, że rola Królowej wszystkich Królowych była dla niej świetną zabawą. “W swej własnej lidze Regina jest absolutnie na samym topie, na szczycie popularności w szkole”, twierdzi McAdams. “Można powiedzieć, że wraz z przyjaciółkami rządzi całą szkołą. To właśnie one dyktują, co jest cool, a co nie, mówią, jak trzeba się ubierać i jak zachowywać.” McAdams dodaje, że jako Królowa, Regina zdaje sobie sprawę, że przyjaciół dobrze jest trzymać blisko, ale wrogów jeszcze bliżej. “Regina jest na pewno inteligentna, i już w chwili, gdy poznaje Cady, zdaje sobie sprawę, że jej terytorium może być zagrożone”, zauważa McAdams. “Widzi, że Cady jest dość piękna i inteligentna, by zdobyć w szkole dużą popularność, i zdaje sobie sprawę, że jeśli ‘nowa’ będzie umiała to wykorzystać, może zrzucić Reginę z tronu. Natychmiast bierze Cady pod swoje skrzydła, żeby mieć na nią oko.” Na ekranie McAdams emanuje połączeniem cukierkowego uroku i groźnego zastraszania, dzięki czemu jako Regina jest bardzo wiarygodna. Jednak w rzeczywistości aktorka zupełnie nie przypomina swej bohaterki. Reżyser Mark Waters natychmiast zauważył różnice między filmową Reginą a młodą odtwórczynią jej roli. “Myślę, że to prawda, że w roli wrednej dziewczyny trzeba obsadzić miłą dziewczynę, tak samo jak w roli głupiej osoby trzeba obsadzić mądrą osobę”, mówi Waters. “Rachel jest niesamowicie pracowita, to naprawdę wspaniała dziewczyna, która na ekranie potrafi być zła, a w rzeczywistości jest przemiłą osóbką. Całe szczęście dla nas”, dodaje z uśmiechem. “Jeśli choć trochę przypominałaby Reginę, byłby to koszmar.” Filmowcy długo poszukiwali odpowiednich aktorów do ról Janis, Damiana, Gretchen, Karen i Aarona, którzy pomagają Cady, są przy jej wzlotach i upadkach w pierwszej klasie szkoły średniej. Castingi przeprowadzano wśród aktorów i aktorek w wieku od 15 do 25 lat w Nowym Jorku, Los Angeles, Toronto, Vancouver oraz w Chicago. W rolach Gretchen i Karen, najlepszych przyjaciółek Reginy, zobaczymy Lacey Chabert i Amandę Seyfried. Razem tworzą cieszącą się największym szacunkiem i najbardziej modną klikę w szkole. Chabert, wcielająca się w postać Gretchen Weiners, twierdzi, że jej bohaterka ma tendencję do zdradzania tajemnic innych, przez co pakuje się w różne kłopoty. “Ma bajecznie bogatego ojca i lubi opowiadać o tym koleżankom i kolegom”, śmieje się Chabert. “Jest też bardzo niepewna siebie, ciągle boi się, że Regina wykluczy ją z paczki i że straci swą pozycję.” Jako uczennica szkoły średniej Chabert występowała w roli Claudii w przebojowym serialu telewizyjnym “Party of Five”. Aktorka miała swego prywatnego nauczyciela, a więc rozumie tęsknotę Cady za normalnymi doświadczeniami szkolnymi. “Ale to nie tak, że nie pojęłam doświadczeń mojej bohaterki”, zastrzega Chabert. “Właściwie scenariusz jest tak żywiołowy, że wszystkie postaci ożywają już na papierze.” Debiutantka Amanda Seyfried mówi, że ogromnie się ucieszyła z obsadzenia jej w roli jednej z dziewczyn tworzących najmodniejszą w szkole klikę i że nie miała nic przeciwko zagraniu roli “tej głupiej” członkini grupy. “Karen może jest ciemna”, zauważa Seyfried, “ale potrafi się bawić i jest pełna energii.” Podczas gdy grupka Plastików to śmietanka dziewcząt ze szkoły, Aaron Samuels, wszechstronnie uzdolniony miły chłopiec, hunk du jour i obiekt pierwszej szkolnej miłości Cady oraz były chłopak Reginy, też jest w szkole nie byle kim. Jonathan Bennett, który odtwarza rolę Aarona, przyznaje, że jego bohater nieco przypomina jego samego z czasów szkolnych. “Aaron to wyluzowany, niefrasobliwy gośc”, mówi Bennett. “Chociaż jest dobry w sporcie i niezły z matematyki, nie należy ani do grupy sportowców ani do grupy matematyków; po prostu jest przyjacielem wszystkich. Doskonale rozumiem Aarona, ja też nie chciałem sprzymierzać się z jakąkolwiek grupą, a więc łatwo było mi wcielić się w jego rolę.” Lizzy Caplan oraz Daniel Franzese odtwarzają role maniaków sztuki i dowcipnych wyrzutków społeczeństwa, Janis i Damiana. Dostrzegając w Cady bratnią duszę, dwójka ta próbuje przyjąć ją do swego towarzystwa. Stają się pierwszymi przyjaciółmi Cady w nowej szkole, a później, także jej partnerami w planie zdetronizowania Reginy George. “Ludzi takich, jak Janis i Damian można spotkać w każdej szkole średniej”, wyjaśnia Caplan. “Postrzegani jako outsiderzy, akceptują reguły i etykietki, bo wiedzą, że są mądrzejsi od innych uczniów. Dostrzegają głupotę całego tego obgadywania za plecami i wiedzą też, że za cztery lata będą mogli żyć tak, jak chcą.” Franzese ma podobne odczucia: “Damian i Janis stanowią parę, ponieważ Damian i Janis są jedynymi dzieciakami w szkole, które naprawdę wiedzą, o co w tym wszystkim chodzi. Rozumieją, że szkoła średnia to nie wszystko, co w życiu najważniejsze, i doszli do wniosku, że nie są uzależnieni od statusu, aby móc pójść krok dalej.” Obok młodej obsady w filmie zobaczymy weteranów komedii i obecnych lub dawnych aktorów programu “Saturday Night Live”: Tinę Fey jako nauczycielkę matematyki Cady, Panią Norbury, Tima Meadowsa jako dyrektora, Amy Poehler w roli pani George oraz Anę Gasteyer, która wcieliła się w rolę matki Cady, Betsy Heron. Filmowym ojcem Cady, Chipem, jest Neil Flynn. Aktorka ze stałej obsady “Saturday Night Live”, występująca w programie od roku 2002 Amy Poehler, wciela się w rolę supermodnej matki Reginy. Niesamowicie dumna ze swojej córki Królowej, pani George chce być Reginą, a tymczasem sama staje się jej kiepską naśladowczynią. “Po prostu poszłam na całość!”, wykrzykuje Poehler. “Postać przypomina mi parodię z programu ‘Saturday Night Live’. Nie mogłam marzyć o lepszym materiale do zagrania.” Natomiast Tim Meadows uważa, że film jest tak dobry przede wszystkim dzięki niezwykłemu scenariuszowi. “Myślę, że dialogi i język filmu różnią się od pozostałych komedii dla nastolatków, ponieważ temu filmowi naprawdę udało się uchwycić mowę współczesnych dzieciaków. Tina nie przesłodziła swego scenariusza. Te dziewczyny naprawdę są wredne, i mogę jeszcze dodać”, śmieje się aktor, “że cieszę się, iż nie jestem już nastoletnim chłopcem!”

Każdy, kto skończył szkołę i może powiedzieć, że jego uczucia nie zostały ani razu zranione, może uważać to za duże osiągnięcie. Dla outsiderów takich jak Janis i Damian nie jest ważne, czy pasują do całego środowiska. Z wielkim zapałem podkreślają oni swoje kontestatorskie podejście, zaznaczając je nawet strojem. Jednak Rosalind Wiseman w swej książce Queen Bees and Wannabees (której fragmenty można przeczytać poniżej) oraz Tina Fey w swym filmie potwierdzają, że niektóre nastolatki trafiają do klik i stają się częścią dworu Królowej, nieważne, czy tego chcą czy nie. “Musimy docenić dziewczęta za wyrafinowanie ich struktur społecznych”, pisze Wiseman. “Nasi najlepsi politycy i dyplomaci nie mogliby lepiej niż nastolatka zrozumieć intryg społecznych oraz sceny politycznej, które prowadzą do władzy.” Hierarchia Świata Dziewcząt jest niezwykle wyrafinowana i skomplikowana. Oto krótki przewodnik: Królowa: połączenie Królowej Serc z Alicji w Krainie Czarów i Barbie. Jej cechy to charyzma, władza, pieniądze, dobry wygląd, silna wola i skłonność do manipulacji. Sprawuje rządy, może uciszyć inne dziewczyny oraz chłopców samym spojrzeniem, a jej popularność opiera się na strachu i kontroli. Miła? Nie! Pomocnica: połączenie uległej służącej i pokornej służebnicy, pomocnica robi wszystko, co nakazuje jej Królowa. Chociaż pomocnica uważa Królową za swą najlepszą przyjaciółkę, monarchini patrzy na swoją poddaną z góry, a ta wciąż uwielbia Królową. Jest pochlebcą! Bankierka: połączenie oszustki i kapusia, bankierka zwodzi dziewczyny, zdobywa ich zaufanie i namawia je do wyjawienia ich sekretów, które później gromadzi jak kapitał do wydania – lub ujawnienia – dla jej własnej korzyści. Jeśli chodzi o umiejętność manipulacji, jest prawie tak dobra i silna jak Królowa, a ujawnianie plotek tylko wzmacnia jej pozycję jako dziewczyny, która wie, co w trawie piszczy. Na koncie bankierki znajduje się wiele niewinnych ofiar, które miały pecha i jej zaufały. Należy się jej wystrzegać. Kiepska Naśladowczyni: chce zadowolić Królową i zrobi wszystko, aby wkupić się w jej łaski. Ale stara się za bardzo – a tego się nie robi w Świecie Dziewczyn – a jej wysiłki są żałosne. Nawet gdy Królowa zmusza ją do brudnej roboty – na przykład przekazania komuś wiadomości, która zniszczy świat tego kogoś (przynajmniej na cały dzień) – wyrachowana Królowa tylko udaje, że bierze naśladowczynię pod swe skrzydła jedynie do momentu popełnienia niecnego czynu. Przecież naśladowczyni jest nikim! Cel: jeszcze gorsza niż naśladowczyni, cel to ofiara wyznaczona przez Królową i popularną klikę. Dziewczyna – cel jest upokarzana, wyśmiewana albo wykluczana z grupy. Celem zazwyczaj staje się osoba, która próbowała zmierzyć się z Królową i jej grupą, a teraz znajduje się na samym dole. Została tam zrzucona dlatego, że próbowała się wspiąć. Rozdarta wewnętrznie obserwatorka: cały czas przeżywa rozterki: wie, że Królowa postępuje źle, ale nie stawi jej czoła – przecież nie chciałaby stać się celem! – rozdarta wewnętrznie obserwatorka czuje się źle, jeśli sprzeciwi się Królowej i czuje się źle, jeśli się jej nie sprzeciwi. Z jednej strony desperacko próbuje pogodzić wszystkich, ale brak jej pewności siebie, by sprzymierzyć się z tym, czego naprawdę chce. A czego ona tak naprawdę chce? Biedna rozdarta obserwatorka jest zbyt niepewna, by to wiedzieć. Niezależna: pewna siebie, przekonana o własnej wartości i jedna z kilku dziewczyn, które nie opierają własnej wartości na opinii innych. Niezależna nie sprzymierza się z żadną kliką, czuje się dobrze i jest mile widziana w prawie każdej grupie – natomiast z tymi, które jej nie akceptują, i tak nie chciałaby się zaprzyjaźniać. Niezależna skłonna jest stawić czoła Królowej jeśli zostanie usunięta na bok. Można powiedzieć, że niezależna posiada pewną władzę, ale nie ma takiego wpływu oddziaływania jak Królowa, gdyż interesuje ją tylko przyjaźń, a nie uwielbienie. Jest prawdziwym jasnym punktem w ciemnej chmurze zwisającej nad Światem Dziewczyn.

Moda jest ważną częścią życia nastolatków, dlatego też twórcy filmu staranie dobrali garderobę aktorów. Kostiumograf Mary Jane Fort otrzymała zadanie przygotowania strojów, które jednocześnie będą odzwierciedlały styl i odczucia danej postaci, a także będą ostatnim krzykiem mody. Przy ponad 40 zmianach strojów Cady oraz ponad 30 dla każdej z dziewczyn tworzących Plastiki, Fort przyznaje, iż zachowanie innego, a jednocześnie świeżego wizerunku każdej z dziewcząt było momentami nie lada wyzwaniem. Według scenariusza, Plastiki wypracowały własne reguły ubierania się i zachowania – na przykład w środy ubierają się tylko na różowo. “Nieźle się bawiłam, ubierając je według najnowszych trendów, a czasami nawet przesadzając z modą”, wyjaśnia Fort. “Wszystko, co noszą, jest bardziej błyszczące, bardziej połyskujące i piękniejsze niż ubrania innych dziewczyn. Są trendy, są bogate, mogą sobie pozwolić na wszystko, co zobaczą w magazynach o modzie, a więc naprawdę musiałam się bardzo starać.” Według Fort, Cady i Plastiki wyznaczają wprawdzie nowe trendy, ale inne bohaterki także mają coś do powiedzenia w kwestii mody. “Regina jest niezwykle kreatywna, ale Janis na tym polu w niczym jej nie ustępuje. Obie dziewczyny mają po prostu odmienne zdania na temat właściwego wizerunku”, stwierdza Fort. “Regina toruje drogę nowym trendom w szkole, a Janis tworzy swoje własne trendy – rozcina ubrania, spina je szpilkami, owija wokół siebie, i można powiedzieć, że staje się kimś w rodzaju Reginy – dyktatorki mody kręgu artystycznego.” Pomimo, że styl każdej z klik jest odmienny, wszystkie z nich łączy jeden smutny fakt: niezależnie, do jakiej grupy trafia dziewczyna, w końcu dochodzi do wniosku, że “modne” jest bycie wredną.

Na ścieżce dźwiękowej filmu “Wredne Dziewczyny” (Mean Girls) znalazł się cały wachlarz artystów i różnych utworów, od bijącej ostatnio rekordy popularności piosenkarki Katy Rose i jej przeboju “Overdrive”, po nominowaną do nagrody Grammy Blondie z jej klasycznym już rockowym utworem “One Way Or Another”. Rose, która zebrała entuzjastyczne recenzje od magazynów Blender i Spin, przebojem wdarła się na scenę muzyczną dzięki dobrze przyjętej debiutanckiej płycie Because I Can. Niedawno ta prowokacyjna piosenkarka/autorka tekstów nakręciła do swojego hitu “Overdrive” teledysk, w którym znalazły się sceny z “Wrednych Dziewczyn”. Klip można zobaczyć w różnych programach muzycznych. Na ścieżce dźwiękowej do filmu usłyszymy także hiphopowo-rockowy zespół Boomkat z wokalistką Taryn Manning, wykonujący cover przeboju Blondie “Rip Her to Shreeds”. Dla Manning, która wraz ze swym bratem Kellinem pisze dla Boomkat muzykę, komponowanie do filmu nie jest nowym doświadczeniem. . Niedawno jej utwór “The Reckoning” znalazł się na ścieżce dźwiękowej filmu “Włoska Robota” (The Italian Job). Manning napisała także piosenkę “Wastin’ My Time” do obrazu “8 Mila” (8 Mile), w którym można było też zobaczyć ją na ekranie. Ścieżkę dźwiękową skomponował Rolfe Kent, znany z muzyki do filmów takich jak “Schmidt” (About Schmidt) Alexandra Payne’a, czy “Zakręcony Piątek” (Freaky Friday) Marka Watersa. Na soundtracku “Wrednych Dziewczyn” znalazło się 19 utworów różnych wykonawców. Usłyszymy tam m. in. remix utworu Billy’ego Idola “Dancing With Myself” w wykonaniu The Donnas, “Bomb Intro/Pass That Dutch” nominowanej do nagrody Grammy Missy Elliott oraz “God is a DJ” zaśpiewany przez laureatkę nagrody Grammy - Pink.