Absolutnie genialny obraz. Gra na najwyższym poziomie. Czuło się tą samotność, tą
autoseksualność, brak możliwości współżycia z "prawdziwą" kobietą. Niesamowicie smutny i
gorzki obraz człowieka, który zgubił się całkowicie. Jest tam kilka takich momentów, w których
widzę odwołanie się do współczesnych pisarzy. Moment, w którym patrzy na biedak w metrze i
czuje z nim absolutną i totalną identyfikacje, ciągłe uciekanie od odpowiedzialności, bólu,
permanentny powrót do emocjonalnego stanu dziecka, które jak boli to ssie smoczek, lub kciuk...
Nikt się nie przyzna do zachowań autoerotycznych, bo w społeczeństwie, w który sukces jest
pierwszym i ostatnim przykazaniem, takie coś było by wydaniem na siebie wyroku potępienia.
Jednak takich ludzi są setki i mijamy ich w tłumie nawet o tym nie wiedząc...