Nadzieja i chwała

Zamysł był by pokazać widzom jak w czasie wojny odnajdywał się, jak postrzegał ją kilkuletni chłopiec ale prawda jest taka, że takie samo beztroskie nastawienie obserwuje się tu i u dorosłych. Wesołe rozmowy, tańce i zajmowanie się swoimi sprawami jakby wojny nie było mogło mieć miejsce ale tylko na samym jej początku...

Niedawno obejrzałem i byłem zaskoczony, że tak mało tu opinii o tym filmie. Nieco inne spojrzenie na wojnę, wzruszające, a zarazem pozbawione pretensjonalności typowej dla wielu podobnych filmów. Polecam wszystkim!

Film naprawdę zasługuje na uznanie.Z pozoru niczym szczególnym się nie wyróżnia ale jak wiadomo piękno tkwi w szczegółach.

Życie w warunkach wojny, a jednak takie...zwyczajne. Dużo tu pojedynczych scen, film nie ma do końca jednego wątku, na którym się skupia, ale to chyba zaleta. Po prostu wsiąkamy w film i płyniemy jego rytmem.

Gdybym byl Brytyjczykiem, pewni pokochalbym ten film. Ale nie jestem i nie kupuje ani tej wizji wojny (ktorej prawie nie ma) ani dziecinstwa (nie ma tu magii), ani tego brytyjskiego nacjonalizmu (bylismy dzielni, nasze domy sie spalily, ale splynelo to po nas jak po kaczce).