Najlepsze horrory 2023 - TOP 10

Kto by pomyślał, że śmieszkujący na YouTube bracia z Australii rozkręcą prawdziwy szał wśród fanów horroru. Oryginalne ogranie spranego motywu opętania, które porusza masę egzystencjalno-psychologicznych zagadnień, a także przyciąga ikonografią i wzbudza lęk. Bardzo dobrze napisane i zagrane nastoletnie postacie. Bomba! więcej

Najlepsza część serii zaraz za oryginałem Sama Raimiego. Przeniesienie akcji z domku w lesie do ponurego wieżowca to strzał w dziesiątkę, bo pozwala na nowo odnaleźć formułę franczyzy. Kreatywne, brutalne i od początku do końca warsztatowo wspaniałe. więcej

Jak widać, da się zrobić dzisiaj oryginalny, świeży i nieoczywisty horror o opętaniu. Lepki nihilizm wylewa się wręcz z ekranu, serwuje garść szokujących scen (pies!) i serwuje śmiały, bezkompromisowy finał. Tempo bywa nierówne, ale kupiła mnie ta wizja. więcej

Szósta odsłona slasherowej serii, która działa? Mamy tu dowód, że to możliwe. Dynamika między siostrami Carpenter, wykorzystanie tłoku metropolii, wyjście naprzeciw oczekiwaniom widzów i solidna rozróba. Godna kontynuacja i świetna, mimo że naciągana, rozrywka. więcej

Rzadko dostajemy dziś slashery niebędące kontynuacją znanej marki i spełniające swoje zadanie- a Eli Roth zrobił dokładnie taki. Wymyślna, okolicznościowa rzeź i klasycznego kroju, ale wciągająca historia, a także satyra konsumpcjonistycznego amoku. Jest za co dziękować. więcej

Bardziej dramat psychologiczny z elementami horroru niż horror w stanie czystym, ale napięcie i atmosferę obłędu nakręca nadto dobrze. Świetna rola wiodąca i znany, lecz dobrze wykorzystany schemat macierzyństwa. więcej

Po paśmie porażek w końcu otrzymaliśmy wartą uwagi odsłonę. Osadzenie fabuły z punktu widzenia Johna Kramera to strzał w dziesiątkę, a intrygujące założenie w połączeniu ze świetnie skonstruowanymi pułapkami i przednią masakrą dają wyczekiwany od dawna powiew świeżości. więcej

Dziwaczna, zabawna, wzbudzająca dyskomfort i przyprawiona odrobiną umysłowego popaprania ekranizacja fetyszu, który zaszedł o jeden krok za daleko. Oryginalny punkt wyjścia, który bardzo ciekawie eskaluje i prowadzi do w istocie schorowanego zakończenia. Esencja europejskiego kina dla ekscentryków. więcej

Joe Begos znany jest z formalnych eksperymentów: pstrokate oświetlenie, ziarnisty dźwięk i przerost formy nad treścią. Jeżeli się na to zgodzicie, to będziecie bawić się jak prosię. Świąteczna rozróba przy użyciu strażackiego topora, która pod koniec zagląda do szafy Terminatora. Początek przegadany, później się rozkręca. więcej

Niedoceniona perełka found footage. Za długi, to fakt, lecz świetnie operuje pustynną przestrzenią i atmosferą dezorientacji i odosobnienia. Przed trzecim aktem zaczyna się gubić, ale końcowa scena to niespodziewany rozbryzg popieprzenia, który zostawia widza z poczuciem "WTF". więcej