Za tomy wspomnień "Bóg wyżej, dom dalej" przyznano mu nagrodę ufundowaną przez Marię Ginter oraz nagrodę LSW w roku 1981.

Został uhonorowany Odznaką im. Ignacego Solarza i "Złotą Odznaką Adwokatury".

Zmarł w Warszawie.

W roku 1925 ukończył prawo na Uniwersytecie Warszawskim.

W roku 1994 otrzymał najwyższe polskie odznaczenie Order Orła Białego.

W roku 1943 został powołany przez Prezydenta Rzeczypospolitej na emigracji na stanowisko I Zastępcy Delegata Rządu RP na kraj w randze ministra.

Za całokształt twórczości i działalności społecznej otrzymał nagrodę im. Macieja Rataja.

W roku 1945 został skazany w słynnym „Procesie Szesnastu" na pięć lat więzienia, które spędził w więzieniu na Łubiance w Moskwie.

Był odznaczony Krzyżem "Za udział w wojnie 1918-1921".

Miał tytuł Honorowego Obywatela Krakowa, Sandomierza, Świdnika i Pruszkowa.

Za swoje spisane wspomnienia "Bóg wysoko - dom daleko" i "Listy z Łubianki"otrzymał dwukrotnie nagrodę "Polityki".

Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

Został odznaczony Orderem "Polonia Mater Nostra Est" i medalem "Zasłużony Działacz Kultury".

Zgodnie ze swoją wolą został pochowany na cmentarzu parafialnym w Niekrasowie.