Saga rodzinna o losach trzech pokoleń silnych kobiet - Clary, jej córki Blanki i wnuczki Alby - mieszkających w odległym, konserwatywnym kraju Ameryki Południowej, kształtowanym przez katastrofy, konflikty klasowe i magię.

Drastyczna zmiana następuje w życiu Andrei, gdy jej 18-letni syn Gustavo zostaje niesłusznie oskarżony i trafia do więzienia za przestępstwo, którego nie popełnił.

Augusto Pinochet jest gotowym na śmierć wampirem, ale krążące wokół niego sępy nie pozwolą mu odejść bez jeszcze jednego dziabnięcia. 

18-letnia wychowanka domu zastępczego jest świadkiem skandalu z udziałem dzieci, polityków i bogatych mężczyzn biorących udział w seksimprezach.

Borykając się z poczuciem winy po oddaniu do sierocińca adoptowanego Polo, młoda tancerka zaczyna realizować swój spontaniczny plan.

"Śmierć ma dla wszystkich spojrzenie" - pisze włoski poeta Cesare Pavese, którego Chilijczyk z Chiloé, José Luis Torres Leiva, bierze na sztandary i opatruje swój nowy film-elegię tytułem jego wiersza. Pokazuje parę kochanek, z których jedna (Julieta Figueroa) właśnie umiera na śmiertelną chorobę, odmawiając poddania się leczeniu. Przez załzawione oczy widać tu czyściej - i miłość, i świat. Reżyser buduje tę historię z epizodów, powolnych zatrzymań, kiedy druzgocąca świadomość utraty powinna co najmniej wytrącić jego bohaterki z równowagi. Nie zawsze się tak dzieje - czasami myśl o końcu odsyła do wspomnień czy wyobrażeń, które wizualizują się na ekranie i oddalają nas coraz bardziej od rzeczywistości, jakby snucie opowieści było lekiem na całe zło. Leiva tworzy zmysłowe, poetyckie kino celebracji ostatnich chwil, osadzone w znanej z jego poprzednich filmów formule narracyjnej, gdzie milczenie z pewnością jest złotem.

Starszy dozorca kostnicy znajduje ciało zabitej uczestniczki protestu. Mężczyzna wyrusza w niezwykłą podróż, by godnie pochować młodą kobietę zanim zjawi się milicja.

Nauczycielka postanawia zawalczyć o pogrzeb noworodka, którego ciało znaleziono w śmietniku.