Pod koniec II wojny światowej grupa bojowników ruchu oporu planuje skok niemożliwy, którego celem jest skarb Mussoliniego w kwaterze głównej faszystów w Mediolanie.
Luigi Pirandello na początku lat 20. XX wieku trafia na rodzinną Sycylię, gdzie jego uwagę przykuwa ekscentryczny duet grabarzy, amatorsko prowadzących lokalny teatr. Dzięki obserwacji ich działań dramaturg przełamuje blokadę twórczą i tworzy swoje najważniejsze życiowe dzieło.
Enrico jako sekretarz głównej partii opozycyjnej rzuca nagle wszystko i ucieka do Paryża, by odszukać kobietę, z którą kilka lat wcześniej miał romans. Tymczasem pozostawiona sama sobie żona prosi o pomoc jego brata bliźniaka.