Do domu Holly nieoczekiwanie wraca jej syn Ben, przebywający dotychczas w ośrodku odwykowym.

Drugi prezydent w historii Stanów Zjednoczonych próbuje przekonać ludzi zamieszkujących kolonie, aby stanęli do walki przeciwko Brytyjczykom.

Dahlia z córką przeprowadza się do nowego mieszkania. Ich codzienne życie zamienia się wkrótce w horror.

Palindromy Todda Solondza to odważny i ambitny film, którego celem jest prowokacja, ale z filmów tego reżysera nigdy nie wychodzi się niewzruszonym. W Palindromach znaleźli się bohaterowie będący zwolennikami bądź przeciwnikami aborcji. Film wytyka wady obu stanowisk. Nie ma w nim bohaterów bez skazy, ani złoczyńców bez zalet, niezależnie od tego, kogo uważa się za bohatera, a kogo za łotra. Ta niedookreśloność zostaje wzbogacona o konsternację faktem, że główna postać o imieniu Aviva, 12-letnia dziewczynka, grana jest przez ośmiu różnych aktorów: między innymi dwóch dorosłych ludzi, chłopca, i sześciolatkę. Na dodatek nie zawsze nazywa się Aviva.

Historia czwórki bohaterów, dla których używki są ucieczką przed otaczającą ich rzeczywistością.