Bezrobotna nauczycielka Max wraz z córką Paulą trudnią się drobnymi kradzieżami. Ich łupem najczęściej padają roboty, które sprzedają później na części na czarnym rynku, zdobywając pieniądze pozwalające im na codzienną egzystencję.

Francuski szef kuchni decyduje się na podróż do Seulu, aby poznać kobietę w której zakochał się na Instagramie.

Tytułową bohaterką jest 15-letnia uczennica liceum, która mieszka wraz z matką Amandine i Chico, ojczymem brazylijskiego pochodzenia oraz z jego małą córką. Tamara to pełna życia, urocza nastolatka, ale ma kompleksy z powodu swojej nadwagi, zwłaszcza że jej koledzy i koleżanki z liceum nie dają jej spokoju, często drwiąc z jej tuszy. Aby w końcu zamknąć usta złośliwcom, zakłada się pewnego razu z przyjaciółką na oczach wszystkich, że umówi się na randkę z pierwszym chłopakiem, który przekroczy próg klasy. Tak się składa, że w drzwiach akurat staje Diego, szkolny przystojniak, do którego wzdycha każda dziewczyna. Tamara nie spodziewała się takiego obrotu sprawy, ale nie poddaje się i zrobi wszystko, by jednak wygrać zakład.

Joël i Régis to przyrodni bracia i oprócz wspólnego ojca, którego prawie nie znają, nic ich nie łączy.  Joël jest bezrobotny i niezbyt rozgarnięty, uważa, że „rasistowski kraj” jakim jest Francja jest przyczyną wszystkich jego niepowodzeń. Jest zdania, że bycie czarnym to dobry argument, aby nie płacić za bilety autobusowe i nie poszukiwać pracy.  Régis jest jego przeciwieństwem - spełniony zawodowo odrzuca swoje pochodzenie i nie lubi, gdy mu się o nim przypomina. Przy łóżku umierającego ojca w Antylach bracia otrzymują jako jedyny spadek Proklamację Emancypacji, akt prawny przekazywany z pokolenia na pokolenie, który zniósł niewolnictwo i przyniósł im czarnym przodkom wolność. Nie na taki spadek bracia jednak liczyli i drą dokument na kawałki. Obserwuje ich tajemnicza ciotka, która postanawia ukarać ten wyczyn i przenosi braci do okresu niewolnictwa w roku 1780. Joël i Régis będą musieli znaleźć sposób na powrót do XXI wieku….