Charlie gra stróża zajmującego się domem pewnego wynalazcy, podczas wojny. Pracodawca Charliego opracował formułę materiału wybuchowego, do którego nie trzeba używać lontu. Wynalazek jest obiektem pożądania wroga, próbującego go wykraść. Film kończy się wielkim wybuchem.

Charlie robi wszystko, żeby zachować posadę dozorcy. Dodatkowo jest zakochany w pięknej sekretarce, która również pracuje w banku. Ona jednak zakochana jest w innym Charlesie - kasjerze. Dozorca zasypia i śni o tym, jak ratuje piękną sekretarkę i bank przed rabunkiem. Jest to jednak tylko sen. Smutne zakończenie komedii było w filmie nowością. Sceny, w których Charlie z tragicznym wyrazem oczu patrzy, jak Edna pogardliwie odrzuca jego miłosne wyznania, sięgają zupełnie nieznanych sztuce filmowej głębin patosu. Teraz dopiero poważniejsi krytycy i widzowie dostrzegli to, czego szersza publiczność była już świadoma - Chaplin był niepodobny do nikogo przed nim.

Charlie chciałby zostać aktorem. Udaje mu się nawet dostać na plan filmowy. Jednakże gdy utrudnia wszystkim pracę na scenie, zostaje odesłany, aby pomagał stolarzowi. Gdy nie pojawia się jeden z aktorów Charlie dostaje jednak szansę gry w filmie.