Z powodu pogrzebu żony do kraju powraca Wiktor, pełniący funkcję polskiego ambasadora w Urugwaju. Tutaj spotyka dawnego przyjaciela, Olega - rosyjskiego wiceministra spraw zagranicznych, którego podejrzewa o romans ze zmarłą małżonką oraz szpiegostwo na rzecz ZSRR.
Cuma, złodziej antyków, wychodzi z więzienia dzięki pomocy pasera, który zleca mu kradzież "Damy z łasiczką" Leonarda da Vinci. Teraz musi skompletować ekipę.
Czym jest dzisiaj szczęście dla dwojga młodych? Co to znaczy żyć na miarę swoich największych aspiracji, największych marzeń, żyć naprawdę? Czy to jest w ogóle możliwe. Film "Suplement" mówi, że tak. "Suplement" jest historią miłości dwojga młodych ludzi. Chłopak przeżywa rozterki. Nie chce popaść w przeciętność, nie chce stać się jednym ze "szczurów" goniących za pieniędzmi. Zastanawia się nad wstąpieniem do zakonu, boi się trudu życia codziennego. Dziewczyna studiuje zaocznie, zarabia jako garderobiana pracując przy filmach i rewiach mody. Obawia się, że jest dla chłopaka przeszkodą na drodze do samorealizacji. Ale też zastanawia się, czy nie powinna zmusić go do stawienia czoła życiu.
Tomasz Berg jest śmiertelnie chory, dlatego prosi byłą żonę o sfinansowanie ryzykownej operacji. Stan jego jest jednak tak poważny, iż nie ma żadnej nadziei na wyleczenie.
Róża to starsza pani żyjąca na emigracji w Paryżu. Pochodzi z arystokratycznej rodziny, niegdyś wysiedlonej ze swoich dóbr. Obecnie jej dawny dom zajmuje rodzina chłopów. Róża zaprasza do siebie ich wnuczkę... Jeden z ciekawszych filmów wyprodukowanych w cyklu "Opowieści weekendowe".
Karol Karol, Polak mieszkający we Francji, rozwodzi się z żoną, traci salon fryzjerski i ląduje na bruku. Z pomocą przypadkowo poznanego Mikołaja wraca do kraju.
Stanisław Szymanko wraca po wojnie do ojczyzny razem ze swoją angielską żoną Margaret. W dniu narodzin córki mężczyzna zostaje aresztowany przez bezpiekę.
Po zakończeniu II wojny światowej pilot Stanisław Szymanko wraca do kraju ze swoją angielską żoną. W dniu śmierci Józefa Stalina zostaje aresztowany pod zarzutem szpiegostwa.
Uznana za najwybitniejszą polską aktorkę tragiczną XIX wieku, Helena Modrzejewska była artystką szczególnie sprawdzającą się w ukochanych przez siebie Szekspirze, Schillerze, Słowackim. Marzyła o wprowadzeniu na warszawską scenę utworów zakazanych wówczas romantyków, o inscenizacji w Polsce arcydzieł sztuki światowej, a na świecie - arcydzieł dramaturgii polskiej. Pochodzącą z nizin społecznych artystkę cechowa upór i konsekwencja, które to, poza jej niekwestionowanym talentem, zaprowadziły ją na sam szczyt.
W 1978 roku w krakowskim Starym Teatrze Andrzej Wajda wystawił siedmiogodzinny spektakl - rzekę, zrealizowany na podstawie utworów pisarzy młodopolskich i międzywojennych. Scenariusz tego szczególnego przedstawienia napisała Joanna Olczak-Ronikier, z rzadką zręcznością i erudycyjną znajomością rzeczy łącząc w monumentalną całość fragmenty tekstów Michała Bałuckiego, Gabrieli Zapolskiej, Jana Augusta Kisielewskiego, Zygmunta Kaweckiego, Stanisława Przybyszewskiego, Tadeusza Boya-Żeleńskiego, Marii Dąbrowskiej i Juliusza Kadena - Bandrowskiego. Wajda przygotował swoje przedstawienie z okazji sześćdziesiątej rocznicy odzyskania niepodległości. Widowisko twórcy "Człowieka z marmuru" przypominało fin de sieclową przeszłość, na 1914 roku kończąc. Zawierało jednak także liczne aluzje do współczesności, ezopowym językiem mówiło o tym, o czym cenzura mówić nie pozwalała. Powodzenie sztuki skłoniło reżysera do przeniesienia jej na ekran. "Z biegiem lat, z biegiem dni..." to opowieść o dwu rodzinach krakowskich, usytuowana w latach 1874-1914. [streszczenie za www.filmpolski.pl]
W czasie letniego obozu językowego dochodzi do konfrontacji dwóch osobowości - cynicznego docenta Szelestowskiego i młodego idealisty, magistra Kruszyńskiego.