Psycholog społeczny Ben Monroe przeprowadza się do Berlina, aby kontynuować swoje badania, i zostaje wciągnięty w świat ekstremistycznej ideologii.

Kiedy niczego niepodejrzewająca kobieta (Camilla Rowe) zatrzymuje się w środku nocy na odległej stacji benzynowej, staje się zabawką socjopatycznego snajpera planującego tajną zemstę. Aby przetrwać, musi nie tylko unikać jego kul i walczyć o życie, ale także dowiedzieć się, kto chce jej śmierci i dlaczego.

Na swój sposób jest to dreszczowiec: rodzina Pietrowów ma bowiem grypę, a przez nią gorączkę, kaszel i dreszcze. Fale zimna i gorąca, które na przemian wstrząsają ekranem, nieuchronnie podwyższą także temperaturę na widowni. Film Kiryła Serebrennikowa ścina bowiem z nóg, pozbawia odporności na zrywającą ze schematami narrację i wywołuje majaki. Ale to tylko pozornie jedna wielka maligna: autorskie działo Rosjanina ("Lato", 18. NH) ma przemyślaną konstrukcję, a trzy różne palety kolorystyczne nie pozwalają nam zgubić się w plątaninie wątków i planów czasowych. Historia zaczyna się w miejskim autobusie, w którym wyraźnie nieswój Pietrow-ojciec ma napad kaszlu. Następnie zaczyna się prawdziwa jazda bez trzymanki: przez podejrzane spelunki, szkolne sale gimnastyczne, pieczary artystów, miejskie biblioteki, wnętrza karawanów, uliczne egzekucje. Deliryczny trip jest w gruncie rzeczy podróżą przez fantazje, sny, wspomnienia i tajemnice, opowieścią o byciu blisko i daleko w rodzinie. Zrealizowana na podstawie nagradzanej powieści Aleksieja Salnikowa "Gorączka" to kawał kinowej poezji stawiającej opór brutalnej rzeczywistości, oszałamiająca miejska baśń i najbardziej zaraźliwy film roku.

Młoda kobieta w ciąży zaczyna odczuwać wewnętrzny przymus spożywania niebezpiecznych przedmiotów; musi uciec od kontrolującej ją rodziny męża, aby zmierzyć się z mrocznym sekretem stojącym za jej obsesją.

Sztuczna inteligencja ucieka swoim statkiem kosmicznym, by zmienić się w kobietę-ducha, i rzuca wyzwanie dwóm łowcom androidów do galaktycznego pościgu.

Jest rok 1992, trwa Oblężenie Sarajewa, najgorsza tego typu tragedia od czas II wojny światowej. Paul Marchand jest doświadczonym reporterem wojennym, który usiłuje zmusić Zachód do jakiejkolwiek reakcji na to, co dzieje się w wykrwawiającym się mieście. Każdego dnia na ulicach Sarajewa odbywa się rzeź niewinnych, wszędzie słychać łzy, krzyki i odgłosy konania, a od widoku ludzi z oderwanymi rękami czy nogami często trudno uciec. Każdego dnia Paul i jego koledzy i koleżanki narażają własne życie, by relacjonować wydarzenia z głównych punktów zapalnych coraz bardziej zdesperowanego miasta. Rankami zaglądają do kostnic, by potwierdzić liczbę nowych ofiar, wieczorami spierają krew z koszul i integrują się w rytm hazardu i alkoholu. W ciągu dnia, jeśli Paul nie przejeżdża akurat niebezpieczną Aleją Snajperów bądź nie rozmawia z podenerwowanymi żołnierzami walczącymi po obu stronach konfliktu, francuski reporter zastanawia się, czy tragedia wreszcie się skończy? I czy będzie mu dane tego końca dotrzymać, czy jednak wróci przedwcześnie do domu jako wrak człowieka, którym kiedyś był?

Nigeryjski chłopiec zostaje oddany przez rodziców do białej brytyjskiej rodziny. Gdy dorasta, staje się przywódcą gangu skinheadów.

Pobita i zgwałcona kobieta planuje zemstę na swoich oprawcach.