Trzydziestolatek odwiedza po latach rodzinny dom.

W trudnych czasach zmian politycznych i społecznych matka wychowuje samotnie czterech synów.

Młody zaopatrzeniowiec kupuje kamerę filmową, aby uwiecznić na taśmie narodziny i rozwój swojej córeczki. Z biegiem czasu zaczyna odkrywać w sobie nową pasję.

Dwunastoletni Alek mieszka w domu dziecka. Nie pamięta swojej matki, ale wierzy, że żyje, że kiedyś ją spotka. W tajemnicy pisze do niej wzruszające listy. Kiedy w domu dziecka pojawia się "Nowy", Alek pomaga mu odnaleźć się w nowym środowisku. Maskuje jednak swoją opiekę szorstkim zachowaniem. Podobnie odnosi się także do Anny, młodej wychowawczyni, która wzbudza w nim zaufanie. Powierza jej tajemnicę swoich listów do matki. Dziewczyna, by uchronić Alka przed rozczarowaniem, mówi mu, że nie ma matki. Zraniony chłopiec staje się agresywny i zamknięty w sobie. Odczuwa samotność po odejściu "Nowego" i wyjeździe Anny. Pewnego dnia w pięknym śnie Alek widzi swoją matkę. W nocy ucieka z domu dziecka, szybko jednak zawraca z drogi.

Czteroosobowa grupka - Tomek, Duży, Kaśka i Malutki - spędza wspólnie czas na zabawach w pięknych okolicznościach przyrody w Kazimierzu Dolnym. Szczególna więź nawiązuje się między Tomkiem a Dużym. Opowieść o przyjaźni, stracie, poszukiwaniu siebie i bliskich.