Opowieść o dwóch gałęziach rodziny: Złotopolskich i Gabrielach. Dionizy Złotopolski i Eleonora Gabriel byli rodzeństwem, skłóconym przez całe lata. Losy ich dzieci i wnuków są burzliwe, nie zawsze radosne, lecz opowieść o nich jest pełna optymizmu i humoru. Złotopolscy mieszkają we wsi Złotopolice, w której sołtysem był Dionizy Złotopolski. Miejska linia familii żyje w Warszawie. Gabrielowie wywodzą się od Eleonory, siostry - bliźniaczki Dionizego. Syn Eleonory Wiesiek jest komendantem posterunku policji na Dworcu Centralnym. Jego żona Marta prowadzi luksusową kawiarnię.
Zbyszek Gąsior, trzydziestopięcioletni piosenkarz, idol młodzieżowy, mimo sławy, pieniędzy i powodzenia u dziewczyn widzi pustkę i fałsz w sobie i wokół siebie. Ola, była żona, zarzuca mu brak ambicji. Dawna przyjaciółka, Ula, wraca ze Szwecji nie jako sławna piosenkarka, lecz prostytutka. Po pewnym czasie wychodzi jednak za mąż za prywaciarza. Gitarzysta Wojtek popełnia samobójstwo po operacji ręki. Jego następcą w zespole jest wybitnie uzdolniony muzycznie Maciek, któremu grozi jednak ślepota. Emerytowany nauczyciel, Kosiński, ma pretensje do stylu życia współczesnej młodzieży, ale w rzeczywistości zazdrości jej obyczajowej swobody. Zbyszek wywołuje swym strojem i zachowaniem skandal na oficjalnej uroczystości, pijany trafia do meliny, gdzie zostaje okradziony, a następnie wyrzucony. W chwilach szczególnie ciężkich szuka pocieszenia i opieki u swej matki. Zrozumienie i prawdziwe uczucie znajduje u Weroniki, młodej kucharki, absolwentki technikum gastronomicznego, na którą zwrócił uwagę podczas spacerów z synem. [www.filmpolski.pl]