Południowa Galicja, gdzie coraz częstsze pożary zagrażają ludziom i zwierzętom. To wizualna opowieść o kruchości natury i więziach łączących człowieka ze zwierzętami.
W świecie, gdzie rewolucje toczą się nie na placach, lecz w telewizyjnych nagłówkach, odkrywamy prawdziwe ludzkie źródło oporu i odwagi. Film śledzi losy trzech białoruskich kobiet: Sviatlany, Nadzey i Mashy, których mężowie są więźniami politycznymi. W obliczu brutalnego reżimu Aleksandra Łukaszenki stały się one głównym głosem protestu i nadziei podczas fali protestów, która ogarnęła Białoruś od 2020 roku. Reżyserka Volia Chajkouskaya, sama żyjąca na emigracji w Estonii, łączy osobistą perspektywę z opowieścią kolektywną. Nie mogąc wrócić do ojczyzny, staje się zarówno narratorką, jak i świadkiem oporu, dokumentując działania solidarnościowe i własne zmagania z lękiem oraz wykluczeniem.
Szesnastoletnia Kurdyjka, ucieka z rodziną z Iraku i trafia na polsko-białoruską granicę, gdzie traci matkę i musi szybko dorosnąć, by zaopiekować się rodziną. W obozie dla uchodźców zmaga się z traumą, marząc o studiach prawniczych.
Grzegorz Rosiński, znany twórca komiksów, autor rysunków do "Thorgala", przechodzi na emeryturę. Zakończenie kariery oznacza dla niego dokończenie i poprawianie komiksów.
Maria Tomanová wyjechała z czeskiego Mikulova do USA jako au pair, a dziś robi sesje zdjęciowe dla wielu słynnych modowych marek i magazynów. Jak wygląda jej amerykański sen?
W tym filmie współczesny globalny problem, jakim jest niewidzialne niewolnictwo, spotyka się z rodzinną historią przemocy. Kiedy mołdawska dziennikarka odkrywa, że jej zatrudniony we Włoszech ojciec jest wykorzystywany i bity przez pracodawcę, przyjeżdża na miejsce i ukrytą kamerą próbuje zarejestrować nadużycia. Jak jednak pomóc człowiekowi, który w przeszłości również drastycznie nadużywał swojej władzy? Prywatne śledztwo zamienia się w wiwisekcję dziedziczonych od pokoleń problemów, a nawet w coś na kształt rodzinnej autoterapii.
Paweł, szeregowy pracownik banku po czterdziestce, towarzyszy swojemu chłopakowi Gąsiowi w podróży na słynny festiwal burleski w Pradze. Występ gwiazdy wieczoru, ikonicznej Dirty Martini budzi w nim dawno uśpione marzenie o wyjściu na scenę. "Nago. Głośno. Dumnie." to serial dokumentalny o grupie polskich drag queens i performerek burleski. Kim Lee, Betty Q, Twoja Stara, Pin up Candy, Red Juliette, Kali Katharsis, Gąsiu, Bunny de Lish i Hieemeras to wielcy indywidualiści. To co ich łączy to miłość do sceny i potrzeba opowiadania swojej historii ciałem. Postaci, które kreują są owocem długich poszukiwań siebie oraz dowodem na to, że nawet swój największy kompleks można przekuć w największy walor. Społeczność, którą tworzą pozwala im być tym kim chcą. Niestety ta wolność ma swoją cenę. Dzisiejsza Polska to kraj, o którym coraz częściej mówi się w kontekście rasizmu, seksizmu i homofobii. Już trzeci rok z rzędu jest uznana za najbardziej homofobiczne państwo UE.
Pernik uchodzi w Bułgarii za matecznik radykalnej subkultury kibolskiej. Rodzinne miasto reżysera, w czasach komunizmu słynące z przemysłu wydobywczego, lata świetności ma dawno za sobą, stąd wysoki poziom frustracji i agresji, głównie wśród młodych mężczyzn. Film z bliska i bez uprzedzeń śledzi losy trojga bohaterów, pozostawiając widzowi ich ostateczną ocenę. Codzienność zestawia z archiwaliami, co daje efekt podróży w czasie, a jednocześnie poczucie uwięzienia w rzeczywistości zdegradowanej przez historię.
Szani, Tina i Emese to diwy – trzy 20-letnie dziewczyny, które mogą godzinami opowiadać o makijażu, ciuchach czy zdjęciach profilowych. Kiedy młody reżyser zaczyna filmować ich życie, wkrótce dowiaduje się, co kryje się za perfekcyjnym makijażem.
W 1999 roku Rocío Wanninkhof została zamordowana, a Vázquez została zidentyfikowana jako główna podejrzana. Pomimo braku dowodów, została aresztowana i skazana.
Film jest osobistą i niezwykle fascynującą podróżą do Ameryki, którą reżyser odbył śladami wschodnioeuropejskich założycieli Hollywood - Samuela Goldwyna, Luisa B. Mayera i braci Warner.
Pod koniec lat 80. wielu nastoletnich Węgrów marzyło o wyjeździe na pewien niezwykły obóz letni. Podczas trwającego trzy tygodnie turnusu, nastoletni chłopcy i dziewczęta zostawiali za sobą realia ostatnich dni ustroju socjalistycznego i wkraczali w baśniowy świat krainy Epipo – miejsca, gdzie działa się magia, dzieci odgrywały różne role i wymyślały swój własny język. Charyzmatyczny kierownik obozu potrafił oczarować dzieci, jednak oprócz niewinnych gier na terenie obozu systematycznie dochodziło też do upokarzania i nadużyć, co skrzętnie przez lata ukrywano.
Nieheteronormatywna para podejmuje decyzję o adopcji dziecka. Była węgierska posłanka, oraz muzyczka Nóra decydują się na ten krok, mając świadomość, jak trudno jest na Węgrzech parom jednopłciowym powiększyć rodzinę.