Działały przeważnie w drugim szeregu, ale bez nich, ich zaangażowania i pracy nic tak naprawdę nie byłoby możliwe. Dziewczyny opozycji z tamtych lat. Drukowały ulotki, roznosiły bibułę, pomagały i wspierały. Jeździły do więzień, obozów internowana, równocześnie dbając o dom, rodzinę, codzienne sprawy związane z trudnościami życia. Dzisiaj opowiadają o sobie skromnie, przecież nic takiego wielkiego nie zrobiłyśmy, czy warto o tym opowiadać? Łucja Plaugo, Agnieszka Dąbrowska, Danuta Dąbrowska, Teresa Hulboj, Grazyna Sztark i wiele, wiele innych. Film ma być opowieścią o nich, ich wyborach, tamtych czasach, i współczesności, drodze jaką przeszły. Opierać się ma na wspomnieniach samych bohaterek, jak i ludzi, przeważnie kolegów z którymi współpracowały, oraz nielicznych pamiątkach i dokumentach z tamtych lat. Ma być to także opowieść o nas samych, Polsce i Polakach wczoraj i dziś, opowieść o pokoleniu, które uczyło się, budowało swój nowy dom, które później z spektakularny sposób zmieniło historię, tworząc podwaliny pod to co jest dzisiaj.
Film przedstawia historię ludzi, których sytuacja polityczno-społeczna w Marcu '68 zmusiła do wyjazdu z Polski. Określeni mianem V kolumny przez I sekretarza KC PZPR -Władysława Gomułkę -wyjechali na emigrację, rozpoczynając życie od nowa. Przyjęła ich Szwecja. Swoimi wspomnieniami dzielą się Józef Dajczgewand, Natan Tenenbaum, Gabryela Bromberg, Leszek Kantor i Michał Moszkowicz.
Dokument o wielkim patriocie, opozycjoniście Wojciechu Ziembińskim. W formie wywiadu - testamentu (na kilka miesięcy przed śmiercią) mówił o umiłowaniu Ojczyzny oraz interpretuje najnowszą historię Polski. Stawia trafne, dobitne, mocne diagnozy i takie oceny. Jego słowa pozwalają lepiej rozumieć współczesną scenę polityczną Polski. Warto wsłuchać się w wypowiedzi uczestnika wielu zdarzeń historycznych, autora niezliczonych akcji i przedsięwzięć dla Polski.
Bezprecedensowa pomoc dla Polski po stanie wojennym jest przedmiotem filmu, który ma za zadanie w zwięzłej formie zaprezentować najważniejsze aspekty tej pomocy. „Solidarność” wyzwoliła międzynarodową akcję pomocy dla polskiego związku zawodowego. Znaleźli się w niej ludzie różnych partii i organizacji, zawodów, wieku. Skupiła je nie tylko postawa antykomunistyczna czy – jak w przypadku lewicowych działaczy trockistowskich – zafascynowanie walką robotników z państwem.
Dokument przedstawia sferę życia, która, choć bliska każdemu, spychana jest na bok. Unikając tej tematyki często nie zdajemy sobie sprawy, że istnieją ludzie żyjący właśnie ze śmierci. Wśród bohaterów filmu jest ksiądz, który buduje zbiorowy kurhan - obiekt unikatowy na skalę europejską, krawcowa zmarłych, a także para zajmującej się prowadzeniem świeckich ceremonii pogrzebowych. Dla każdego z nich śmierć zdaje się mieć inną definicję.
Kolejny dokument cyklu "Słowo daję". bohaterem reportażu jest prof. Jerzy Szapiro, lekarz medycyny, który studia kontynuował w warszawskim getcie. Miejscu odizolowanym od reszty świata, a nawet Polski - tytułowej wyspie... na morzu aryjskim. Film pokazuje pewien paradoks: dla wielu getto byłomiejscem śmierci, męczarnią i katastrofą. Nasz bohater dzięki pobycie w nim wyuczył się zawodu. Przesiedlono tu bowiem wielkie osobistości ówczesnej medycyny.
Film o ruchu oporu w czasie II wojny światowej, który zorganizowała ludność polska na terenie Puszczy Kampinoskiej. O działaniach konspiracyjnych i obronnych, o pomocy udzielanej żołnierzom Wojska Polskiego opowiadają mieszkańcy tych terenów.