Sigurdur Thordarson, znany jako Siggi, został hakerem w wieku 12 lat a jako 14-latek ujawnił korupcję w islandzkich bankach. Nazwany "nastoletnim sygnalistą" w 2010 roku dołączył do WikiLeaks, gdzie nawiązał ojcowską relację z Julianem Assangem i stał się jednym z jego najbliższych współpracowników. Gdy FBI rozpoczęło śledztwo w sprawie działalności WikiLeaks, Siggi zgodził się na współpracę i stał się informatorem amerykańskiego wywiadu na temat wewnętrznych praktyk firmy. Jego wiarygodność została jednak szybko podważona. Postawiono mu kilka zarzutów o napaść na tle seksualnym na nieletnich chłopców oraz oszustwa finansowe. Film śledzi losy Siggiego na przestrzeni kilku lat i splata ze sobą kilka wątków. Opowiada o patologii współczesnej sfery finansów, a także roli hakerów w ujawnianiu korupcyjnych zachowań i ryzyku, jakie się z tym wiąże. Ukazuje, w jaki sposób pozyskiwane są dzisiaj tajne informacje, a także jak szybko można stracić zaufanie poprzez zdradę w imię własnych korzyści. Jest też trudną narracją o dojrzewaniu - świadectwem mrocznego okresu dorastania hakera, który już jako nastolatek działał poza granicami prawa.

Amerykański prawnik walczy z megakorporacją, która wykorzystuje niewolniczą pracę dzieci.

Tak mogłaby wyglądać współczesna bajka. Amanda, samotna matka mieszkająca z córką na przedmieściach Kopenhagi, poznaje na Facebooku miłego i inteligentnego mężczyznę. Casper przedstawia się jako adwokat, pracujący u swojego ojca. Szybko jednak wychodzi, że jest znacznie zamożniejszy – w posiadaniu jego rodziny znajduje się wiele nieruchomości w stolicy Danii. Para zakochuje się w sobie, Casper wprowadza się do Amandy i zdaje się mieć wobec niej znacznie poważniejsze zamiary. Niestety w przeciwieństwie do bajek, w rzeczywistości to nie żaba zamienia się w księcia, ale książę w żabę. Historię romansu poznajemy w równie przewrotny sposób. W filmie Amanda gra samą siebie, odtwarzając wydarzenia, które miały miejsce kilka lat temu. Towarzyszy jej aktor, niezwykle podobny do realnego Caspra oraz świadkowie minionych zdarzeń, na których również zrobił duże wrażenie. Rekonstruowana historia jest jednak wielokrotnie przerywana przez reżyserkę, która dopytuje się czy Amanda się niczego nie spodziewała, albo przez samych bohaterów, którzy uzupełniają akcję o przypomniane w procesie psychodramy wspomnienia. Jak dobrze znamy osoby, z którymi wchodzimy w intymne relacje? Czy łatwo dalibyśmy się oszukać? Jak wiele można zagrać?

Dokument opowiada o trudach macierzyństwa dziesięciu kobiet z różnych stron świata.