Dokument "Hotel Ukraina" przedstawia historię jednego z najbardziej rozpoznawalnych budynków w centrum Kijowa - hotelu, który do 2001 roku nosił nazwę "Moskwa". Położony przy Placu Niepodległości, budynek ten stał się milczącym świadkiem przełomowych wydarzeń politycznych, społecznych i kulturowych, które kształtowały Ukrainę od czasów radzieckich po współczesność.
Rafał, misjonarz z Iquitos, podróżuje do zalewanej przez Amazonkę wioski Yanashi, aby odnaleźć Amauriego, który opuścił seminarium duchowne na wakacje i stracił z nim kontakt.
Film ukazuje Witosa jako człowieka, który świadomie ukształtował swój wizerunek ikony polskiego chłopstwa. Nawet pełniąc funkcję premiera, nie porzucił swojej tożsamości - wracał do gospodarstwa, pracował w polu i nie bał się pokazywać w roboczym stroju. Nosił surdut bez krawata i wysokie buty, jakby zawsze był gotowy do pracy na roli, co podkreślało jego przywiązanie do korzeni. Witos był również doskonałym mówcą, przyciągającym tłumy na wiece i spotkania. Jego oratorski talent oraz prostolinijność sprawiały, że potrafił zjednywać sobie ludzi i budzić ich szacunek. Na ekranie zobaczymy, jak swoją charyzmą zarażał innych optymizmem i pogodą ducha, nawet w trudnych politycznie czasach. Twórcy dokumentu starają się ukazać Witosa jako polityka wiernego wartościom i sprawie niepodległości. Jego patriotyzm i troska o sprawy kraju przyczyniły się do jego popularności zarówno wśród zwykłych ludzi, jak i na arenie politycznej. Dokument maluje obraz człowieka, który uczynił Polskę swoim najważniejszym priorytetem i nigdy nie odszedł od swoich ideałów.
Dokument pokazuje dramat ludobójstwa z 1994 roku, w wyniku którego życie straciły setki tysięcy osób. Film przedstawia zarówno tragiczne wydarzenia z przeszłości, jak i drogę tego afrykańskiego kraju ku odbudowie i pojednaniu.
Historia ostatnich lat życia młodej świeckiej misjonarki Heleny Kmieć, która w styczniu 2017 roku w Boliwii w Cochabambie została bestialsko zamordowana. Przebywała tam jako wolontariuszka misyjna w domu sióstr służebniczek dębickich, w prowadzonej przez nie ochronce dla dzieci.
Film dokumentalny w reżyserii Piotra Kota prezentuje działalność duszpasterską i pomoc humanitarną Kościoła pośród biednych Kalkuty: dzieł prowadzonych przez Księży Salezjanów i Misjonarki Miłości św. Matki Teresy z Kalkuty. Bieda, ubóstwo, handel ludźmi, pogarda i odrzucenie to nierzadko rzeczywistość Kalkuty. Na tej płaszczyźnie swoją misję buduje Kościół poprzez różnorakie instytucje. Wsparciem służą salezjańskie ośrodki misyjne, szkoły, punkty wsparcia. Od kilkudziesięciu lat pomocną dłoń do potrzebujących wyciągają także Misjonarki Miłości ze Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Miłości św. Matki Teresy z Kalkuty, realizując swe dzieła w kilku ośrodkach Kalkuty.