Didi, 13-latek o tajwańsko-amerykańskich korzeniach, we wrześniu wyjeżdża do szkoły średniej. Przed bohaterem przełomowe lato: pełne jazdy na desce, odkrywania siebie i pierwszych miłosnych rozczarowań.
"Ukraina jest jak porcelana" - mówi jeden z bohaterów filmu - "łatwo ją rozbić, ale nie można jej zniszczyć". W trakcie pełnoskalowej rosyjskiej inwazji w Ukrainie dwóch artystów: Andrey Stefanov i Slava Leontyev oraz artystka Anya Stasenko szukają inspiracji i piękna w działaniach na rzecz obrony swojego kraju oraz kultury. Pokazują, że choć pozornie łatwo jest przestraszyć ludzi, to trudniej odebrać im wolę życia. Podczas wojny rozpętanej przez rosyjskich żołnierzy przeciw cywilom, bohaterowie zostali w kraju uzbrojeni nie tylko w swoją sztukę i kamerę, ale także - po raz pierwszy w życiu - w karabiny. Pomimo codziennych bombardowań, Anya przeciwstawia się wojnie, cały czas tworząc porcelanę. Andrey odbywa niebezpieczną podróż, wywożąc rodzinę za granicę. Slava uczy strzelać zwykłych ludzi, którzy nieoczekiwanie muszą stać się żołnierzami. Gdy inwazja przybiera na sile, Andrey zostaje reżyserem i zaczyna filmować ich wspólną historię, a Anya i Slava w porcelanowych figurkach utrwalają idylliczną przeszłość, niepewną teraźniejszość i nadzieję na lepszą przyszłość.
Nauczycielka Emily organizuje w kościele spotkanie grupy wsparcia. Grupa nazywa się Córki Aryjskiej Jedności i w jej skład wchodzą białe kobiety zaniepokojone kierunkiem, w którym zmierza cywilizacja.
1973 rok, Frank i jego siostrzenica Beth wyruszają z Manhattanu do Południowej Karoliny na pogrzeb patriarchy rodu, niespodziewanie dołącza do nich kochanek Franka, Walid.
Historia dwóch strażników latarni morskiej, którzy w obliczu samotności powoli tracą zdrowie psychiczne, a wkrótce zaczynają im zagrażać ich własne najgorsze koszmary.