Dzieło reżysera wizjonera Bootsa Rileya ("Przepraszam, że przeszkadzam"). To film o dorastaniu. Głównym bohaterem jest Cootie, czterometrowy czarny nastolatek z Oakland w Kalifornii. Chłopak dorastał w ukryciu. Wkrótce po raz pierwszy doświadcza piękna i zawiłości świata. Nawiązuje przyjaźnie, znajduje miłość, radzi sobie w dziwnych sytuacjach i spotyka swojego idola - Bohatera.
Dokument bada trwające od stu lat tuszowanie sprawy, gdy 82 tysiące osób składa doniesienia o wykorzystywaniu seksualnym, ujawniając, że organizacja Boy Scouts of America nie potrafiła ochronić swoich młodych harcerzy.
1973 rok, Frank i jego siostrzenica Beth wyruszają z Manhattanu do Południowej Karoliny na pogrzeb patriarchy rodu, niespodziewanie dołącza do nich kochanek Franka, Walid.
Jimmy spędza czas na wędrówkach po mieście ze swoim przyjacielem, marząc o zamieszkaniu w wiktoriańskim domu, który niegdyś zbudował dziadek. Pomimo że zajmuje go starsza para, mężczyzna podejmuje kroki, by odzyskać nieruchomość.
Jak przystało na rasową stand-upperkę, występy Niny Geld pełne są ciętego dowcipu, sarkazmu, a wulgarne żarty nierzadko przekraczają granicę dobrego smaku. Dla bohaterki (Mary Elizabeth Winstead) humor oraz sceniczna aktywność stają się okazją do odreagowania życiowych dramatów i wykrzyczenia buzujących w niej emocji. Nina postanawia dać sobie drugą szansę, jaką ma być zerwanie toksycznej relacji z żonatym mężczyzną i przeprowadzka do Los Angeles. Na miejscu poznaje Rafe’a (Common), który jest całkowitym przeciwieństwem poprzedniego partnera. Nie jest łatwo przejść ze skrajności w skrajność, o czym przekonuje się Nina, starająca się poukładać nie tylko swoje życie prywatne, ale także zawodowe.
Dziesięć lat po premierze filmu „Niewygodna prawda” Al Gore w dalszym ciągu wytrwale walczy o zmianę polityki klimatycznej, by dać lepszą przyszłość naszej planecie.
Kelly Reichardt adaptuje trzy historie autorstwa Maile Meloy, w których snuje opowieści o życiu różnych kobiet z Montany. Skupia się przy tym głównie, choć nie wyłącznie, na trzech: zestresowanej prawniczce, opiekunce domowego ogniska i samotnej ranczerce. Każda z nich czegoś desperacko szuka, za czymś tęskni, próbując z godnością podejmować wyzwania dnia codziennego. Reżyserka drobiazgowo prezentuje odmienne oblicza swoich bohaterek, pozwalając każdej z nich rozkwitnąć na ekranie, nawet jeśli tylko przez kilka pojedynczych scen. To autentyczne, kompleksowe studium przypadków, wyważone, zaprezentowane z wyczuciem, bez popadania w nadmierny sentymentalizm. Eleganckie i mądre. Po premierowym pokazie na Sundance i późniejszym w Toronto krytycy rozpływali się w zachwytach, chwaląc grające w Certain Women znakomite aktorki i samą reżyserkę, którą recenzent „Variety” określił jako najbardziej subtelną artystkę spośród wielkich współczesnych amerykańskich twórców filmowych.
Nastoletnia austriacka księżniczka zostaje wydana za francuskiego następcę tronu. Dziewczyna szybko uczy się życia na obcym sobie dworze, lecz jako bohaterka licznych skandali zaczyna wzbudzać coraz większą niechęć poddanych.