Marika, węgierska wdowa, ukrywa żydowskiego chłopca w swoim domu na granicy słowacko-węgierskiej podczas burzliwych lat wojny.

Artystyczna refleksja nad współczesną historią Słowacji, a zarazem nad słowacką kinematografią. Film opowiada o dwudziestoleciu niepodległości z perspektywy dziesięciorga reżyserów i reżyserek. Składa się na niego dziesięć dziesięciominutowych filmów reprezentujących różne gatunki – od fabuły, przez animację, dokument, po film eksperymentalny. Dziesięć reżyserskich osobowości, szerokie spektrum pokoleniowe i światopoglądowe – Juraj Herz, Martin Šulík, Péter Kerekes, Zuzana Liová, Miso Suchy, Ondrej Rudavský, Iveta Grófová, Peter Krištúfek, Viera Čákanyová i Miro Jelok odpowiedzą na pytanie: w czym wyraża się słowackość?

Wyprodukowany przez HBO Europe, trzyczęściowy film opowiada o jednym z najważniejszych epizodów w historii komunistycznej Czechosłowacji. Samospalenie Jana Palacha stało się katalizatorem zmian w społeczeństwie - w ciągu kolejnych kilku miesięcy w jego ślady poszło prawie trzydzieści osób. Reżyserka filmu, nominowana do Oscara Agnieszka Holland ("Całkowite zaćmienie", "Europa, Europa", "W ciemności"), w 1969 roku była studentką Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze i jak sama mówi, nakręciła ten film z osobistej perspektywy. W filmie wystąpili uznani czescy i słowaccy aktorzy, między innymi: Tatiana Pauhofova ("Kawałek nieba", "Czas połowicznego rozpadu", "Janosik. Prawdziwa historia"), Jaroslava Pokorna ("Smradi", "Seks w Brnie"), Ivan Trojan ("Samotni", "Jedna ręka nie klaszcze", "Opowieści o zwyczajnym szaleństwie") oraz Martin Huba ("Obsługiwałem angielskiego króla", "Czeski błąd", "Trzy sezony w piekle"). Autorem scenariusza jest debiutant Stepán Hulík, a muzykę skomponował Antoni Komasa-Łazarkiewicz ("Julia wraca do domu", "W ciemności"). "Gorejący krzew" jest pierwszym w historii filmem fabularnym poświęconym losom Palacha.

Film obejmuje trzy lata z życia czterech uczniów - Petra, który jest jednocześnie narratorem historii oraz jego przyjaciół Popelky, Aleše i Míti. Od momentu, gdy mają piętnaście lat i dostają dowód osobisty, aż do chwili, kiedy starają się uniknąć służby wojskowej w komunistycznej armii i zyskać "niebieską książeczkę". Wraz z przyjęciem dowodu dla chłopców kończy się bezstresowe dzieciństwo i wkraczają oni w dorosłość, będącą permanentnym konfliktem z reżimem, w którym są zmuszeni żyć. Losy bohaterów przedstawiane są za pomocą szeregu epizodów, raz absurdalnych i groteskowych, innym razem dramatycznych i fatalnych w skutkach. Film opowiada o podróży do dorosłości, o poznawaniu ceny, jaką płaci się za wolność, o poszukiwaniu w sobie odwagi do buntu i o odnajdywaniu właściwych wartości. 

Kuba, młody skrzypek, trafia w sam środek gangsterskich porachunków.