Film ukazuje Witosa jako człowieka, który świadomie ukształtował swój wizerunek ikony polskiego chłopstwa. Nawet pełniąc funkcję premiera, nie porzucił swojej tożsamości - wracał do gospodarstwa, pracował w polu i nie bał się pokazywać w roboczym stroju. Nosił surdut bez krawata i wysokie buty, jakby zawsze był gotowy do pracy na roli, co podkreślało jego przywiązanie do korzeni. Witos był również doskonałym mówcą, przyciągającym tłumy na wiece i spotkania. Jego oratorski talent oraz prostolinijność sprawiały, że potrafił zjednywać sobie ludzi i budzić ich szacunek. Na ekranie zobaczymy, jak swoją charyzmą zarażał innych optymizmem i pogodą ducha, nawet w trudnych politycznie czasach. Twórcy dokumentu starają się ukazać Witosa jako polityka wiernego wartościom i sprawie niepodległości. Jego patriotyzm i troska o sprawy kraju przyczyniły się do jego popularności zarówno wśród zwykłych ludzi, jak i na arenie politycznej. Dokument maluje obraz człowieka, który uczynił Polskę swoim najważniejszym priorytetem i nigdy nie odszedł od swoich ideałów.

Karol zostaje przypadkowym świadkiem morderstwa. Zaczyna śledzić sprawcę zbrodni.