W poprzedniej serii Echizen Ryoma wraz z drużyną Seigaku postawili sobie za cel zdobycie mistrzostwa Japonii. Nim udało im się spełnić to marzenie musieli sprostać wielu trudnościom. Zarówno Echizen jak i jego koledzy musieli także rozwijać swoje umiejętności, aby podołać kolejnym, coraz silniejszym przeciwnikom. Gdy udaje im się wreszcie osiągnąć cel i Seigaku zdobywa upragniony tytuł mistrza, Ryoma opuszcza Japonię i wraca do Stanów, aby wziąć udział w mistrzostwach US Open. Po niedługim czasie otrzymuje zaproszenie, aby wraz z 50-tką innych zdolnych gimnazjalistów dołączyć do japońskiego obozu treningowego U-17 (Under Seventeen – Poniżej 17-tu lat). Obóz znany jest z tego, że kształci najlepszych tenisistów. Jest to pierwszy raz, gdy zaproszenie otrzymują uczniowie gimnazjum. Najlepszym drużynom i graczom znanym z poprzedniej serii przyjdzie się teraz zmierzyć z licealistami. Z początku nie oczekują oni zbyt wiele po starszych kolegach. Wkrótce jednak przyjdzie im stawić czoło graczom, których poziom znacznie przewyższa ten znany im do tej pory.

Echizen Ryoma choć wygrał cztery z rzędu mistrzostwa dla juniorów w USA i jest powszechnie uznawany za geniusza to tak naprawdę żyje on ciągle w cieniu swojego ojca – legendarnego tenisisty znanego jako Samuraj Nanjirou. Mając 12 lat wraca on z rodzicami do Japonii i zapisuje się do gimnazjum Seishun Gakuen (w skrócie Seigaku) – tego samego, do którego przed laty uczęszczał jego ojciec. Ryoma dołącza do tamtejszego klubu tenisa, który jest powszechnie znany jako jeden z najlepszych w całym kraju. Bez problemu udaje mu się pokonać starszych kolegów czym zwraca na siebie uwagę kapitana, który robi dla niego wyjątek i daje mu szansę, aby dołączył do podstawowego składu. Chłopiec poznaje i zaprzyjaźnia się ze starszymi, równie utalentowanymi co on kolegami. Łączy ich ten sam cel: wszyscy oni chcą, aby ich drużyna zdobyła mistrzostwo Japonii.