Kiedy bracia bliźniacy wracają do domu i stwierdzają, że zachowanie matki uległo zmianie, a twarz jest pokryta bandażami, zaczynają podejrzewać, że kobieta pod gazą może nie być tym za kogo się podaje.
Najnowszy film Atoma Egoyana, ze świetną rolą Davida Thewlisa, to mroczna, choć niepozbawiona komicznych elementów i scen, opowieść o osobistej traumie. Podobnie jak we wczesnych kultowych już obrazach tego reżysera, tak i tu widzowie oglądają zmagania jednostki, która z racji pełnionych funkcji powinna stać na straży społecznego dobra. Lecz jej sytuację komplikuje zarówno moralny aspekt wykonywanej pracy, jak i rozgrywające się na ekranie wydarzenia. Jim (w tej roli Thewlis) jest inspektorem higieny kontrolującym lokale gastronomiczne. Jego córka Veronica została, jak mu się wydaje, niesprawiedliwie skazana i przebywa w więzieniu, ale wszelkie próby ojca, by odwołać się od wyroku, są przez nią i otoczenie ignorowane. Zdesperowany bohater zaczyna z niespotykaną gorliwością i sumiennością poświęcać się przeprowadzanym przez siebie kontrolom w wybranych restauracjach. Szybko okazuje się jednak, że to jedynie niebezpieczna i mroczna gra, na którą rzutują personalne problemy.
Po śmierci Diora dwudziestojednoletni Yves Saint Laurent przejmuje jego obowiązki w domu mody. Niebawem poznaje Pierre'a Bergé, z którym nawiązuje współpracę i romans.