Jego największe sukcesy w wyścigach samochodowych to:
- 1970 r. - zwycięstwo w Diepholz SRP/GT;
- 1971 r. - drugie miejsce w wyścigu 6 hours of Nürburgring, zwycięstwo w Taurenpokal Salzburgring;
- 1972 r. - trzecie miejsce w wyścigu 4 hours of Zandvoort, trzecie miejsce w wyścigu 9 hours of Kyalami;
- 1973 r. - zwycięstwo w wyścigu 24 hours of Nürburgring, zwycięstwo w wyścigu 1000 km of Spa Francorchamps, zwycięstwo w wyścigu 4 hours of Monza;
- 1974 r. - zwycięstwo w wyścigu 4 hours of Zandvoort;
- 1975 r. - mistrzostwo świata Formuły 1;
- 1976 r. - drugie miejsce w mistrzostwach świata Formuły 1;
- 1977 r. - mistrzostwo świata Formuły 1;
- 1979 r. - mistrzostwo BMW M1 Procar;
- 1984 r. - mistrzostwo świata Formuły 1.

Ze związku pozamałżeńskiego ma syna Christopha (ur. 1982 r.).

Podczas wyścigu o Grand Prix Niemiec, odbywającego się 1 sierpnia 1976 roku na torze Nürburgring, jego bolid wypadł z trasy i zapalił się. Skutkiem tego wypadku były dotkliwe poparzenia całej głowy, trwałe uszkodzenie płuc oraz utrata większej części prawego ucha.

Wydał następujące książki:
- 1975 r. - "The Art and Science of Grand Prix Driving";
- 1978 r. - "My Years With Ferrari";
- 1984 r. - "The New Formula One: A Turbo Age";
- 1986 r. - "Meine Story";
- 1996 r. - "Das dritte Leben".

W 2005 i 2008 roku przeszedł zabieg przeszczepienia nerek, a w 2018 roku miał operację transplantacji płuca.

Zmarł w Zurychu (Szwajcaria), gdzie był poddawany dializie. Został skremowany i pochowany w Wiedniu (Austria).