Marlena po latach nieobecności decyduje się na pełną opiekę nad będącym w stanie agonalnym synem, wbrew sprzeciwu swojego męża.

Prawnik analizuje ostatni dzień życia swojego ojca sędziego, którego niewyjaśniona śmierć rzuca cień podejrzeń na jego młodą wdowę.

We wczesnych latach 90. Tbilisi przekształca się w stolicę Gruzji — nowego, niezależnego państwa, które powstało po rozpadzie Związku Radzieckiego. Kraj natychmiast staje w obliczu problemów społecznych: fali przemocy, wojny toczącej się na wybrzeżu Morza Czarnego (o sporne terytorium Abchazji) oraz samozwańczo wymierzanej sprawiedliwości. Jednak dla dwóch czternastolatek, Eki i Natii, nierozłącznych przyjaciółek, życie dopiero się zaczyna. Toczy się ono na ulicy, w szkole, w czasie spotkań z przyjaciółmi czy ze starszą siostrą. Eka dorasta bez ojca i buntuje się przeciwko zatroskanej matce i starszej siostrze. Z kolei ojciec Natii to alkoholik, który terroryzuje całą rodzinę. Dla obu rozkwitających dziewcząt życie toczy się dalej, mimo że poznały już smak męskiej dominacji, zbyt wcześnie zawartego małżeństwa i miłości pozbawionej złudzeń.