Film o zabytkach architektury znajdujących się na terenie Kotliny Jeleniogórskiej, w ciągu dziesięciu wieków. Od średniowiecza przedstawiciele znamienitego rodu Schaffgotschów byli częścią historii Kotliny Jeleniogórskiej. Przez stulecia ród ten wywierał wpływ na okolicę i brał udział w najważniejszych wydarzeniach każdej epoki. Zamki, dwory, pałace, wielkie posiadłości ziemskie wszystko to znajdowało się w posiadaniu tego sławnego rodu. Do dzisiaj możemy podziwiać siedziby rodowe Schaffgotschów: zamek Chojnik, pałac w Sobieszowie, pałac w Cieplicach, pałac w Czernicy i dwór Czarne. W filmie sylwetki niektórych panów na Chojniku i w Cieplicach: Gotsche II, Hansa Ulryka, Jana Nepomuka, Leopolda Schaffgotscha. Przez pryzmat konfliktów nawiedzających mieszkańców zamków, dworów i pałaców została opowiedziana również historia regionu.

Historia gazownictwa na Dolnym Śląsku od samego początku związana jest z Wrocławiem. To właśnie tutaj, w stolicy Dolnego Śląska, zapłonęła pierwsza lampa gazowa. W 1843 roku właściciel restauracji "Złota Kaczka", jako pierwszy w historii miasta, oświetlił lampą gazową swój lokal, wzbudzając powszechne zainteresowanie, zwłaszcza wśród hotelarzy. Ogromne zapotrzebowanie na gaz, jakie pojawiło się po tym wydarzeniu, skłoniło Magistrat Miasta Wrocławia do podjęcia decyzji o budowie gazowni wraz z siecią rozprowadzającą. Jasno oświetlone miasto miało poprawić bezpieczeństwo. 19 kwietnia 1845 roku władze Wrocławia podpisały umowę na budowę gazowni miejskiej przy obecnej ulicy Tęczowej i na oświetlenie miasta latarniami gazowymi. Wykonawcami zlecenia byli dwaj prywatni przedsiębiorcy, którzy zyskali tym samym 25 - letni monopol nie tylko na oświetlenie miasta, ale także na zaopatrywanie prywatnych odbiorców w gaz. W 1904 roku władze miasta podjęły decyzję o budowie zakładu gazowniczego na Tarnogaju. W owym czasie był on jednym z największych i najnowocześniejszych tego typu zakładów przemysłowych we Wrocławiu i w Europie. O lokalizacji w tym miejscu zdecydowała bliskość linii kolejowej łączącej Wrocław z Zagłębiem Górnośląskim, umożliwiająca szybką dostawę węgla do zakładu. Prace budowlane rozpoczęto na początku 1905 roku, a już w listopadzie 1906 roku ruszyła produkcja gazu. W styczniu 2003 roku, w związku z programem restrukturyzacji i prywatyzacji Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S. A. , została utworzona Dolnośląska Spółka Gazownictwa sp. z o.o. z siedzibą we Wrocławiu, w skład której weszły: Zakład Gazowniczy Wrocław, Zakład Gazowniczy Wałbrzych i Zakład Gazowniczy Zgorzelec. Obszar działania Zakładu Gazowniczego Wrocław nie uległ zmianie i obejmował byłe województwo wrocławskie i legnickie. 29 czerwca 2007 roku Dolnośląską Spółkę Gazownictwa przekształcono w Dolnośląskiego Operatora Systemu Dystrybucyjnego Sp. z o.o. , którego zadaniem była techniczna dystrybucja gazu. 30 października 2008 roku Dolnośląski Operator Systemu Dystrybucyjnego Sp. z o.o. przekształcony został w Dolnośląską Spółkę Gazownictwa sp. z o.o. Dolnośląska Spółka Gazownictwa sp. z o. o. , w skład której wchodzą trzy oddziały: Oddział Zakład Gazowniczy Wrocław, Oddział Zakład Gazowniczy Wałbrzych i Oddział Zakład Gazowniczy Zgorzelec, jest głównym i niemal wyłącznym dystrybutorem gazu na terenie Wrocławia.

Fabularyzowany dokument opowiada o losach związanej ze Śląskiem Marii Teresy Oliwii Hochberg von Pless. To jedyny film dokumentalny związany z postacią bohaterki, a także cenny materiał edukacyjny, wspierającym poznanie tajemnic Dolnego Śląska wśród jego mieszkańców. Zdjęcia do filmu realizowane były w zamku Książ, w Szczawnie Zdroju, w Świebodzicach oraz Muzeum Zamkowym w Pszczynie. Wystąpili w nim przede wszystkim mieszkańcy Dolnego Śląska wyłonieni w castingach. W rolę Dolly, narratorki i przyjaciółki tytułowej Daisy wcieliła się aktorka Teatru Polskiego we Wrocławiu Aldona Struzik. W produkcji wzięły także udział cztery grupy rekonstrukcji historycznych. Łącznie na planie filmu wystąpiło ponad 240 osób.