Alexis Penny Casdagli (znana również pod pseudonimem artystycznym Maro Green) to grecko-brytyjska aktorka, reżyserka, dramatopisarka i aktywistka. Urodziła się 15 sierpnia 1948 roku w Atenach (w dzielnicy Faleron) jako córka brytyjskich oficerów służących w Grecji. Jej życie zawodowe i osobiste było mocno splecione z narodzinami brytyjskiego i europejskiego ruchu feministycznego oraz teatru lesbijskiego w latach 70. i 80. XX wieku. Kariera Penny Casdagli rozpoczęła się od tańca klasycznego, jednak z czasem w pełni poświęciła się aktorstwu teatralnemu i telewizyjnemu. Wystąpiła w kilku głośnych produkcjach brytyjskich, w tym w kultowym serialu sci-fi „Doctor Who” jako Jall w odcinku Destiny of the Daleks z 1979 roku, dramacie „Puppet on a Chain” (1971) oraz serialach takich jak „Grange Hill”. Na początku lat 80., po dokonaniu coming outu, zaczęła napotykać poważne bariery i dyskryminację w tradycyjnym przemyśle filmowym. Podjęła wówczas decyzję o porzuceniu tradycyjnej kariery aktorskiej na rzecz niezależnej twórczości teatralnej. Pod pseudonimem Maro Green współtworzyła rewolucyjne sztuki dla radykalnych grup teatralnych (m.in. Gay Sweatshop). W 1987 roku założyła nagradzaną kompanię Neti-Neti Theatre Company. Jej spektakle (często pisane z lesbijskiej i feministycznej perspektywy) rewolucjonizowały teatr młodzieżowy, dotykając tematów tabu, takich jak przemoc, orientacja seksualna oraz prawa osób niesłyszących (wprowadziła język migowy do sztuk). Życie osobiste Penny jest mocno zakorzenione w burzliwej historii XX wieku. Przyszła na świat w trakcie greckiej wojny domowej. Została ochrzczona w porcie w Wolos nad odwróconym dzwonem brytyjskiego niszczyciela wojennego HMS Euryalus – zabieg ten miał na celu formalne zapewnienie jej brytyjskiego obywatelstwa na wypadek konieczności nagłej ewakuacji z ogarniętej wojną Grecji. Jest strażniczką pamięci swojego ojca, majora Aleksisa Theodore’a Casdagli, jeńca wojennego z czasów II wojny światowej. Prowadzi wydawnictwo Cylix Press, za pośrednictwem którego wydała jego potajemnie pisane pamiętniki wojenne oraz słynne antyhitlerowskie hafty wyszywane w niewoli. Po latach pracy w teatrze, w latach 90. ukończyła studia sztuk pięknych na Uniwersytecie w Brighton, całkowicie zmieniając profil swojej działalności na malarstwo i literaturę. Penny Casdagli była jedną z pionierek, które otwarcie manifestowały swoją tożsamość w czasach silnych uprzedzeń społecznych. W 1973 roku poślubiła Iana Gilesa, jednak związek ten zakończył się rozwodem. Na początku lat 80. dokonała pełnego coming outu jako lesbijka. Jej orientacja stała się nie tylko faktem z życia prywatnego, ale fundamentem jej manifestu artystycznego. Owarcie pisała eseje naukowe i krytycznoliterackie analizujące perspektywę lesbijską w sztuce (m.in. w publikacjach Essays in Lesbian Feminist Studies). Poprzez swoją twórczość, m.in. sztukę The Memorial Garden (opowiadającą o lesbijkach decydujących się na samodzielne macierzyństwo), walczyła z patriarchalnymi strukturami i promowała widoczność kobiet queerowych w Europie.