Dziennikarz i fotograf upamiętniają ofiary szkolnych strzelanin, odwiedzając ich puste pokoje.

Gdy lokalny aktywista ginie podczas polowania na wieloryby, dziennikarz Hannis Martinsson musi zaryzykować własne życie by odkryć prawdę wśród odizolowanej społeczności Wysp Owczych.

Główną bohaterką fabularnego debiutu duńskiej reżyserki Marianne Blicher jest 61-letnia Solvej, mieszkająca na osiedlu socjalnym na obrzeżach prowincjonalnego miasteczka Viborg. Zgorzkniałej kobiecie, która była niegdyś lokalną królową piękności, wyjątkowo trudno pogodzić się z rutyną dnia codziennego i postępującym wiekiem. Każdego dnia przemierza okolicę na swoim skuterze inwalidzkim, nielegalnie sprzedaje leki na receptę, zbierając na wyczekiwany zagraniczny wyjazd, i z nostalgią wspomina minione lata. Z tego marazmu wyrywa ją nastoletnia sąsiadka Kate, która w dość nieporadny sposób próbuje włamać się do mieszkania bohaterki, mając chrapkę na wspomniane medykamenty. Początkowa nieufność, jaką daje się wyczuć między kobietami, szybko ustępuje przekonaniu o korzyściach, jakie każda z nich może wynieść z tej relacji. Od wspólnych szemranych interesów przez pełne zaangażowania rozmowy po autentyczną troskę o siebie nawzajem.

Cztery kobiety w nowojorskim metrze. Cztery zagadkowe twarze i cztery zabłąkane spojrzenia. W wagonie niezrównoważony mężczyzna zachowuje się coraz bardziej agresywnie. Eksplozja przemocy wydaje się tylko kwestią czasu. Zanim nadejdzie kulminacja, raz po raz cofamy się w przeszłość, aby poznać historie pasażerek. "Materna" nie jest jednak filmem o przeznaczeniu, które splata losy nieznanych sobie osób. To film o tym, że każdy człowiek jest osobnym mikrokosmosem, złożonym z konstelacji problemów. A także o tym, że ludzie są bardzo różni, ale też trochę podobni. Powraca tu motyw więzi rodzinnych, tego pierwotnego rodzaju przynależności, które często bywa uwikłaniem. Kolejne segmenty, mimo iż połączone fabularnie i tematycznie, mogłyby funkcjonować jako osobne całości - posiadają cechy dobrych opowiadań, są jednocześnie skondensowane i otwarte, niedopowiedziane, lecz kompletne.

Po śmierci żony zawodowy kucharz Cheng jedzie z synem do odległej wioski w Finlandii, aby spotkać się ze starym przyjacielem, którego spotkał kiedyś w Szanghaju.

Rie dokumentuje interwencje i prowadzi wywiady z pracownikami metra. Gdy dochodzi do awarii, zostaje uwięziona w komorze hiperbarycznej.

Rok 2095. Światu grozi katastrofa ekologiczna. Poziom wód w oceanach dramatycznie się podniósł. W następstwie zaczyna brakować wody pitnej. Ludzkość pogrąża się w chaosie. Jedyną nadzieją jest Fang Rung (Carsten Bjørnlund), zaangażowany pracownik służb specjalnych z Kopenhagi, który decyduje się przenieść w czasie. Jego celem jest wysłanie swojego alter ego, Gordona Thomasa, do roku 2017 i skontaktowanie się z Moną Lindkvist (Sofia Helin), której przełomowe odkrycia mogły się przyczynić do uratowania świata przed katastrofą.

Fiński bokser Olli Mäki ma szansę na pas mistrzowski w wadze piórkowej. Oprócz wyczerpujących treningów pojawia się kolejny problem - Olli zakochuje się w młodej Raiji.

Dwaj ekscentryczni naukowcy, którzy źle znoszą starzenie się, chcą stworzyć lek na wieczną młodość.

Laura (Julie Andersen) i Christine (Emilie Kruse) są nierozłącznymi przyjaciółkami, które znają się od dziecka. Każdą wolną chwilę spędzają razem aż do dnia, w którym Laura poznaje tajemniczą Marię (Frederikke Dahl Hansen). Ich przyjaźń zostaje wystawiona na ciężką próbę, kiedy Laura i Maria coraz bardziej się do siebie zbliżają...

Anna ucieka z synkiem przed agresywnym mężem. Zamiast rozpocząć nowe życie, zaczyna coraz bardziej tracić kontakt ze światem rzeczywistym.

Czworo ludzi marzących o miłości i bliskości chce wierzyć w lepsze jutro.