Matka i córka jako pensjonariuszki mazurskiego domu starców udają się w rodzinne strony.

Sztuka lat 50. i przekazywane przez nią wartości - w oczach młodzieży żyjącej prawie 40 lat później. Podstawą dyskusji, którą prowadzą młodzi ludzie z Liceum im. Hoffmanowej w Warszawie, są prace plastyczne z nurtu realizmu socjalistycznego. Przy okazji widz poznaje również stosunek jej uczestników do ustroju i tamtych czasów oraz ich poglądy na motywacje twórców i sterujące nimi mechanizmy systemowe, a także na powinności sztuki i artysty.