Pianista, kompozytor i dyrygent. Leopold Kozłowski jest nazywany ostatnim klezmerem Galicji. Artysta wspomina rodzinę, opowiada o swoich losach, wykształceniu, pracy zawodowej. Mówi o rodzinnych tradycjach muzycznych i zamiłowaniu do muzyki klezmerskiej. Wspomina spotkania i rozmowy m.in. z Itzhakiem Perlmanem, Brunonem Miecugowem, Stevenem Spielbergiem. Pytany o swój życiorys, mówi: "Urodziłem się, tak wyszło. Mając 6 lat zacząłem muzykować i grałem, grałem, grałem...".

Sztuka lat 50. i przekazywane przez nią wartości - w oczach młodzieży żyjącej prawie 40 lat później. Podstawą dyskusji, którą prowadzą młodzi ludzie z Liceum im. Hoffmanowej w Warszawie, są prace plastyczne z nurtu realizmu socjalistycznego. Przy okazji widz poznaje również stosunek jej uczestników do ustroju i tamtych czasów oraz ich poglądy na motywacje twórców i sterujące nimi mechanizmy systemowe, a także na powinności sztuki i artysty.